Драга мамо, гушни ме, држи ме во раце, ќе пораснам брзо...

Драга мамо, тука сум, стигнав. Без некоја драматична најава, но верувам дека ти си подготвена.

Убаво ме галеше и чуваше овие 9 месеци, но од денес па натаму ти си ми најпотребна.

Мене не ми е гајле дали е купатилото чисто, дали алиштата се испеглани, дали е исчистен подот и дали чорапите кои ги носам се исти. Дали си во пижами или си совршено средена, дотерана, нашминкана.

Јас само знам дека секогаш е вистинското време за љубов, галење и гушкање.

Ако плачам, тогаш си ми најпотребна. Земи ме во раце и утеши ме, твојата топлина прави да се чувствувам сигурно.

Близината до твоето срце е незаменлива.

Ти верувам потполно, затоа што знам дека ти знаеш најдобро, и тогаш кога не си сигурна во себе, кога низ мислите ти поминува илјада и едно прашање.

Крени ме, гушни ме. Двајцата ќе се чувствуваме подобро.

Знаеш, јас нема секогаш да бидам мал и беспомошен. Ќе пораснам голем и силен како тебе, за многу кратко време.

Знам дека ме гледаш додека спијам. Те чувствувам.

Затоа, остави ги садовите, алиштата, сите домашни обврски.

Земи ме во прегратка, чувај ме, играј си со мене. Запеј ми, глупирај се, прави било што само да сум секогаш покрај тебе. Така ми е најубаво.

Те сакам искрено и со цело срце.

Твоето бебе.

Е. П. | Црнобело