Ми треба само едно кафе во тишина и да отидам сама во тоалет - исповед на една мајка

Кога велам дека ми треба пауза, не сакам да кажам дека не го сакам моето семејство.

Сакам да кажам дека одењето во тоалет секогаш со публика знае да ми дојде преку глава повремено.

Кога велам дека ми треба одмор, не велам дека не сакам да имам деца.

Ама мислам дека би било убаво барем едно утро да се нашминкам и средам на раат, без да треба да бришам кармин од подот или од лицето на ќерка ми, додека правам појадок за син ми.

Кога велам дека ми треба одмор, не велам дека сакам да излегувам секој ден со другарките.

Едноставно би сакала да испијам едно кафе во мир и тишина без да разговараме за температури, тантруми и пелени.

Кога велам дека ми треба одмор, мислам на тоа дека почнувам „да се губам“.

Ми треба момент да бидам „јас“. Без обврски, без притисок, без грижа на совест.

Само момент за да се потсетам дека јас сум убава, паметна, добра.

Пауза од тоа постојано да сум потребна некому.

Ми треба малку одмор за да „си ги соберам сите делови на куп“ и да бидам уште посилна. Да бидам мајка каква што сакам да бидам.

Извор