Неодамна наполнив 40 години. Да, имам повеќе брчки. Имам подочници кои најчесто не исчезнуваат и кога ќе се наспијам. Да, имам и неколку бели влакна.

„Леле, изгледаш уморно, спиена ли си?“- беше првото нешто што ми го кажа другарка ми кога ни отвори врата. На вечера, кај нив дома. И, да ова ми пречеше затоа што јас во моментот навистина се потрудив и сметав дека изгледав убаво дента.

убавите периоди во животот, исполнет со игри, насмевки и безгрижност...

Денес, додека шетав низ продавници, морав да поминам во другиот дел. Знаете, оној дел каде што стои облеката за деца над 4 години. За големите деца.

Дојде време да се збогуваш со личноста која не те сака повеќе во животот. После една година, ниту еден знак не покажува дека има надеж за вас.

Деца мои... Понекогаш кога ќе отворам очи наутро гледам дека сте пораснале буквално прекуноќ. Лицето ви е сменето, очите ви изгледаат поинаку.

Се раѓаш. Го најавуваш своето доаѓање на светот со крв и солзи. Се раѓаш – и паѓаш. Паѓаш додека не се научиш да одиш. Иако си многу малечок, ја чувствуваш неправдата насекаде околу тебе. Макар и во градинка, додека поголемите од тебе ти ја грабаат играчката од рака...

25 јануари. Да беше жив, нашиот Тоше Проески денес ќе наполнеше 39 години. Со најуспешната кариера на кој било пејач на македонските простори. Со неговата публика, со неговото ѕвездено небо...

Успех. Гордост. Радост. Солзи радосници. Прослави. Неуспех. Повредено его. Разочараност. Горчина. Гневни солзи. Емоции. Фантазии. Соништа.

Велат дека средношколските денови се оние најбезгрижните. Оние кои се памeтат засекогаш. Оние кои се раскажуваат со години.

Една година пред неговата смрт, славниот писател Франц Кафка (3 јули 1883 – 3 јуни 1924) доживеал необично искуство.

Драга мамо, тука сум, стигнав. Без некоја драматична најава, но верувам дека ти си подготвена.

Една од групите на Фејсбук која со задоволство ја посетуваме и следиме е „Стари Скопјани“. Овде без исклучок ќе најдете интересни теми, спомени, сеќавања, фотографии од нашето сакано Скопје.

ш... Постојат толку спомени, толку многу слики на кои често се сеќавам.

Низ муабет со колешките, се сетивме на некои работи од нашето детство, кои вака гледано не беа толку одамна, но кога ќе пресметаш – ау, поминале едно 20-25 години.

Сè повеќе слушам вакви изјави од многу млади луѓе. Почна да наликува на некое помодарство – ајде да го оцениме нивото на фраерлук од 1 до „не знам како да си го наместам креветот“. Еве, навистина не знам, ме буни тоа што има и перница и чаршаф и прекривка....

Мажот си дошол дома од работа и ги пронашол своите три деца надвор во дворот, уште во пижами, со кал до колена, а празни кутии храна и обвивки од чоколади биле расфрлени по целиот тревник.

„Одам на лов. Ова е слика од мене како „ловам“ вечерва. Не, нема пушки. Ниту животни.