Џоко Ризов за искачувањето на Килиманџаро: „Чинеше повеќе од просечна годишна плата во Македонија, само јас бев со велосипед“

Какви се локалците?

Пристапот на локалното население кон мене беше доста гостопримливо.

Овде можам да нагласам дека тие во доста голем процент го владеат англискиот јазик, а со тоа комуникацијата се одвиваше беспрекорно.

Дали имаше други планинари кои истовремено со тебе го искачуваа Килиманџаро?

Огромен број планинари кои ги среќавав дури ги поминував со својот велосипед, и тоа беше ден во кој мислам дека ги слушнав сите светски јазици.

При планинарење, еден од најголемите предизвици е аклиматизацијата. Како ти се справи со температурните разлики?

Тука сум можеби и најгорд, успеав за само неполни четири дена да се искачам и тоа со велосипед, пркосејќи на предизвикот од висинска болест. Но, изгледа дека добро сум се подготвил.

Другите експедиции овој предизвик го имаа поставено за повеќе од една недела поради соодветна аклиматизација.

Покрај велосипедот, која друга опрема ја носеше со себе за оваа авантура?

Опрема која е потребна за тие височини – специјални обувки, ракавици, јакни и заштитни маски се она што е потребно за секој планинар, плус реквизити кои се потребни за велосипед.

Дали во некој момент помисли да се откажеш?

Уште кога си поставив за цел дека сакам да го искачам покривот на Африка, во себе си реков: не се враќам додека не успеам! А, верувајте имаше премногу тешки моменти, кои ме носеа до самиот раб.

Раскажи ми малку за твоето искуство со африканското сафари?

Тука за првпат видов животински свет кој дотогаш го имав видено само по филмови и дел во зоолошка градина. Импресивно е од близина да се види лав, жирафи, зебри, слонови, бафало… Стварност која тука повеќе нема да ја видам.

Еден убав дел од експедицијата, духот на Африка е токму во сафарито.

Како ја доживеа Африка – први импресии, храната, што те воодушеви, а што те разочара?

Сосема различен свет од нашиот! Африка, односно Килиманџаро изобилува со прекрасни тропско-вулкански пејзажи и волшебна флора и фауна.

Но, бидејќи кога сум на планина навикнат сум сам да ја приготвувам својата храна, не бев нешто посебно инпресиониран од нивната кујна. Но, бев посебно изненаден од вкусовите на тропските овошја.

Кој е твојот следен подвиг или авантура?

На ова не застанувам, мојата приказна уште долго ќе ја допишувам…

За крај, ако можеш да ни кажеш нешто повеќе за трошоците за оваа експедиција?

За сите кои ќе сакаат да го постигнат ова што јас го направив, нека бидат подготвени за сериозен финансиски трошок кој ги надминува стандардите на нашите примања.

Потребна е сериозна заштеда и тука морам да напоменам доколку не беа моите спонзори, јас ова немаше да успеам да го постигнам.

Од срце им се заблагодарувам на: Casino FlaminGo Hotel, Општина Гевгелија, Piljara „Кај Кецот“, ГТК – Гевгелија Точак Клуб, ПСК – Двете Уши Гевгелија.

Повеќе фотографии на следната страница...