Од одложувањето на сопствениот живот. Од тоа што себеси се стававме на чекање. Од чекањето некој да се промени. Од надеж без основа. 

Врвната реклама со Надица Георгиева и Мето Јовановски за женскиот парфем SATTWA на Алкалоид, незаборавната сцена со чаршафот полиен со црвено вино од Тошо Малерот, штосната анимирана реклама за кечапот на Витаминка, но и страсните сцени за ќебето Оскар - ретро реклами од македонски брендови, какви што повеќе не се снимаат. 

Модата беше смела, шарена, музиката незаборавна (песните се хитови и денес), а пријателствата се создаваа преку разговори лице в лице, а не преку екрани. Забавата ги зближуваше луѓето, а обичните моменти честопати стануваа спомени за цел живот. Ги памтите ли овие времиња?

Фиоки со картони од библиотека, старите часовници, аналогните телефони, чибичан и уште многу други фотки од ретро предмети кои будат носталгија кај оние кои пораснаа во сосема друго време од денешното. 

Летувањето кое требало да биде неколку дена одмор, море и безгрижност се претворил во момент кој еден брак засекогаш променил.

Жената е најубава кога не е ни свесна за тоа. Кога не се труди да биде убава, ниту да остави впечаток. Едноставно е тоа што е. Многу жени не знаат дека се најубави кога не се средени.

Порано брат, цврст како карпа. А бе мене ништо не ме допирало. Не дека не сум се грижел, не дека не ми било тешко, ама мене солза да ми видиш немало, може на 6 години последен пат кога го рокнав коленото и ми кажаа: „Фудбал – јок во животот“.

До вчера можев да кажам дека имав најдобар другар со кој се дружам 15 години. Денес веќе не - пријателството „умре“. Ама, некако и го очекував тоа.

Брат, не сум ти јас ангел, ниту проповедник ама кога решив да се женам, си расчистив во главата. Таа ми е, моја е, ќе си ја пазам.

Порано можевме целосно да се исклучиме од работа кога одевме на одмор... Но, денес тоа како да не е возможно. Колку се сменија летувањата од пред неколку години до денес?

Брат, вчера седам на Боемска со другарите, онака лабав неделен ручек, се смееме и ете ја, доаѓа таа. Сама, брат! Си седна сама во кафеана, без око да ѝ трепне, си нарача пиво, си седи, си ужива, си гледа наоколу.

„Најчудната и најсмешната порака што сум ја добила на Инстаграм е: 'Те сонував трипати, мислам дека универзумот ми праќа знаци',“ напиша пејачката Теа Трајковска во лексиконот на CRNOBELO.com.

Дали сте од онаа генерација што растеше пред мобилните телефони, излезени надвор со другарчињата? Ако одговорот е „да“, овој текст е за вас.

„Човекот не се памети само по тоа што го направил, туку по тоа како се чувствувале луѓето покрај него. Дали покрај тебе можеле слободно да дишат. Дали покрај тебе смееле да бидат слаби. Дали покрај тебе станувале помирни, похрабри, повеќе свои..“

Во едно село живеел Горан, кој бил убеден дека е најпаметен од сите. Секогаш ги прекинуваше луѓето, им даваше совети и се мешаше во сè, иако често не разбираше што зборува.

„Бев немирен ученик, сум скршил прозор со столче“ - напиша Бока Конга во нашиот лексикон.

„Кадијо, што судиш за туѓите живот! Денес здравата психа е благослов од Бога. И мора да научиш да се „наштелуваш“ така... Да се научиш да го гледаш доброто во луѓето, во ситуациите, во работата и така нема да бидеш вечно огорчен и незадоволен, туку во сè околу себе ќе гледаш убавина и ти ќе бидеш среќен човек!“

„Леле Лука мој вака, леле Лена моја онака“... Деца се, не сакам да коментирам, но во ниту едно од нив не гледам иден претседател на држава или извршен директор на компанија од висок ранг. И тоа што први биле со „знаењата“ како бебиња, не им го предодредило патот. Majки, зошто ваква трка и притисоци?