Ги гледаме луѓето и им судиме, иако немаме репер за калибрација...

Што сме ние луѓето, само капка надеж или спакувани емоции во една кутија наречена тело? Или можеби трошка копнеж зачувана во една мрежа на мисли испреплетена во нашиот нервен систем? Што сме ние, дали она што навистина сме или она што ни беше кажано да бидеме?

sto-sme-nie-lugeto-01

Дали оваа функција која ја вршиме и овој живот кој го живееме е вистинското остварување на нашата цел?

Заспиваме со помисла дека утре ќе дојде и слепо веруваме дека тоа ќе се случи,без двоумење, без сомнежи. Ги склопуваме очите и ги мрдаме усните за да кажеме ноќна молитва. Но дали тоа е вистинската молитва?

Ги гледаме луѓето и им судиме, иако немаме репер за калибрација, судиме според наши стандарди,според наши услови. Им замеруваме за нивните постапки и нивните зборови кои ние сметаме дека се неправилни. Но дали судиме правилно?

Го трошиме времето на овој свет, секојдневно правејќи различни работи, учејќи, спиејќи, дишејќи, но дали правилно го трошевме времето или бесцелно се задржувавме на сите глупости?

 Дали на крајот ќе ни бидат потребни сите тие залудно потрошени минути?

Сакавме да бидеме среќни и живеевме да ја достигнеме среќата, а дали воопшто знаевме што е среќата? Само верувавме дека постои и сметавме честопати дека таа е иста за сите, но дали воопшто беше иста за сите?

Бевме жедни за страсти и ми се чини дека тоа беше единствената потреба која нè носеше поблиску до среќата, бевме жедни за допири и валкани игри, без разлика каков беше нашиот пол. Но дали нашето тело го дававме под закуп на вистински купец?

Дали патеката која ја следевме беше слепа уличка на нејзиниот завршеток или нè носеше кон преминот за подобро утре. Дали оној во кој верувавме беше вистинскиот?

Дали сите тие емоции, соништа, спомени ќе останат во воздухот после нашата смрт или ќе згаснат со нашето згаснување?

Што сме ние и дали воопшто имаме некаква цел?

Дали ние сме само една програма со ограничена меморија која не може никако да се прочита после нејзиното откажување или сме само слободни суштества кои не мора да имаат никаква стега или обврска, туку се само пуштени да го остварат она што го замислиле?

Дали некој знаеше што точно сме ние, бидејќи луѓе беше некако премногу општ одговор...

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Н. Буџак | Црнобело

Би можело да ве интересира:

„Кога викам по мајка ми, не е зашто сум ѝ лута, туку се плашам што старее“ Месеци наназад, па можеби и повеќе од една година, ја набљудувам мајка ми. Додек...
„На крајот од животот, успех не е тоа колку си имал, туку колку светлина си оставил зад себе“ „Човекот не се памети само по тоа што го направил, туку по тоа како се чувствува...
Коки Јанков и дел од естрадата: Како звучи „Виолина и гитара“ кога ја пеат нашите ѕвезди? (видео) Кога македонската естрада ќе го запее рефренот на хитот „Виолина и Гитара“ тоа з...
Марко Новески за CRNOBELO лексикон: „Девојче ме бакна во IV одд. со јазик - цела ноќ имав нагони на ... „Моето среќно место е куќата во Струга и тие детски денови во Езерски лозја поми...
Носталгија што ќе ја разберат децата од ‘90-тите - бркавме пеперутки не лајкови, омилената песна ја ... Не моравме да имаме сè за да бидеме среќни. Родителите ќе ни купеа една играчка ...
Леле оној неамбициозен, онаа само на шетање мисли - „Кадијо“, пронајди ја среќата во себе и имај сво...   „Кадијо, што судиш за туѓите живот! Денес здравата психа е благослов од ...

Најчитани неделава

sonovnik-sidebar.jpg