Анета Павловска, тениски судија: „Судев на Wimbledon, Новак секогаш нè поздравува, но забранета ни е дружба со тенисерите“

Каде сè си судела низ годините? Кој ти бил некој од највозбудливите натпревари?

Има толку многу турнири на кои сум била, од Кина и Јапонија, до Канада, Австралија, Катар, Мексико, Лондон... 

Секој турнир носи некој незаборавен спомен на кој со радост се сеќавам.

Сепак би го издвоила моето прво појавување на централниот терен на Roland-Garros во 2017 година.

Играше Стан Вавринка, а стадионот беше преполн.

Имав толку многу трема, што еден час не ја кренав главата кон публиката сè додека мечот не заврши.

Колкава возбуда е кога ќе ги видиш пред себе некои од најголемите тениски ѕвезди? Си почувствувала ли некогаш трема додека стојат пред тебе?

Судење во ерата на златната тројка Федерер, Ѓоковиќ и Надал во машкиот тенис, како и Серена, Венус и Халеп во женскиот тенис, па сега и новата генерација Алкараз, Ига… мислам дека ни еден судија на светот не може да посака повеќе. Среќна сум, горда и привилегирана.

А, дали имам трема? Па, повеќе би рекла дека чувствувам одговорност да бидам на висина на задачата и некоја позитивна возбуда во првите 5 минути од мечот. 

Неодамна судеше во финалето на Roland-Garros 2023. Како би го опишала тоа искуство?

Финалето на еден Гренд слем е всушност она за кое секое судија работи целата своја кариера.

Искуството е незаменливо и неописливо.

Еве на пример, Фергус Марфи, главниот судија на финалниот натпревар на Wimbledon 2023 помеѓу Ѓоковиќ и Алкараз доби можност да суди финале по 30 години напорна работа.

Исто е и за линиските судии. Само 20-те најдобри од 350 по основ на повеќе критериуми добиваат таква можност.

Нескромно можам да кажам дека сум горда на тоа. 

Дали си го запознала Новак Ѓоковиќ? Каков впечаток ти оставил?

Ние судиите, како и играчите, постојано патуваме од турнир на турнир.

Но, поради конфликт на интереси и полисата на судење, не смееме да се дружиме и бидеме во контакт со нив.

Можеби е интересно да споменам дека не смееме ни да користиме социјални медиуми во текот на еден турнир, па и за да дадеме интервју, пожелно е да добиеме потврда од Интернационалната тениска федерација.

Така што, морам да ве разочарам, но со Новак не се знаеме лично.

Но, често се среќаваме, па кога и да види судија во униформа, знае да се поздрави.

Има ли многу жени судии во машкиот тенис? И жени судии воопшто?

Во последните години како и во другите спортови сè повеќе и повеќе имаме женски судии кои судат машки мечеви и делат правда на големи натпревари.

Па и од регионот ги имаме Маријана Вељовиќ од Србија која има судено 10-тина финалиња и Марија Чичак, првата жена која во 2021-ва судеше машко финале на Wimbledon.

Континуирано, преку различни програми на ITF, WTA и ATP, се работи на популаризација и добивање повеќе жени во оваа работа. 

Освен на Roland-Garros, дали си судела и на останатите три Гренд слема? Колку се разликуваат условите за работа на секој од овие турнири и лично, кој ти е омилен на тебе?

Оваа година бев на Wimbledon и го судев полуфиналето Ѓоковиќ-Синер, но и Алкараз-Медведев.

Сум била дел и од австралиската серија турнири, но на US Open бев единствено како гледач.

Секој од овие четири турнири е посебен на свој начин. Додека Америка и Австралија се први кои ги прифатија промените на човечкиот фактор со новата технологија (Hawkeye) и каде повеќе од фановите се млада публика кои доаѓаат да гледаат тенис, но и да се забавуваат, во Париз и Лондон главен акцент се става на тенисот и традицијата.

Секако не изостануваат ни јагодите и шампањското. Сè е толку престижно, елегантно, беспрекорно.

Пријателите често ме прашуваат зошто во Лондон гледаат доста повозрасни луѓе како судии.

Тоа е традицијата таму. Многу од судиите кои Wimbledon го работеле 25-35 години, сè уште со ист жар и љубов доаѓаат и го даваат својот максимум.

Фасцинантно е да се слушаат приказните и искуствата што тие луѓе ги поминале и промените што на терените и во тенисот ги доживеале низ годините. 

Продолжува на следната страница...