Маринела Николоски: „Се породив во државна болница во Германија, кај Германците по 20h светилките се исклучени“

Има ли многу Македонци? Се дружите ли?

Да, како што напоменав има доста Македонци кои се од нашиот град Прилеп и многу кои со тек на времето ги запознаваме од другите градови од Македонија.

Во слободно време, кога не е добро времето надвор, со пријателите бидејќи скоро на сите ни се децата на иста возраст одиме во игротеки, кафетерии, ресторани, а кога е добро времето зависи од денот - на прошетка во шума, парк, зоолошка.

За време на викендите, бидејќи има места каде што е дозволено да се прави скара, некогаш се собираме таму, некогаш одиме до градовите кои се околу нас, (ги има доста) или до најблиските држави, како што се Франција и Швајцарија, или на гости во некои од другите републики, а најчесто до Баварија затоа што таму веќе живеат две мои блиски другарки.

Доколку добро го организираш времето можеш да си живееш најнормален живот, не само дома работа или работа дома.

За среќа, до нашата куќа е градскиот базен, а во лето доста време поминуваме таму.

Се дружиме и со неколку фамилии од Португалија и Бразил.

Каква е климата? Страшни ли се зимите?

Кога станува збор за климата, таа е многу поразлична од Македонија и сè уште се навикнуваме.

Многу е влажен воздухот, често врне оваа година и немавме баш многу топли денови (лето). И зимава, исто така, е доста студена.

Што од начинот на живот најмногу ви се допаѓа таму, а што најмалку?

Најмногу ми се допаѓа културата, таа е на место број еден, јавниот превоз функционира беспрекорно и навремено, чисти автобуси, возови.

Бездомни животни воопшто и нема, како кај нас по улица да се види куче или маче, сите се згрижени.

Не ми се допаѓа тоа што како и во сите големи држави во поголемите центри, за жал, се случуваат понекогаш немили настани коишто ги гледате или читате во медиумите.

И не е добро тоа што доколку има некој државен празник кој се паѓа во ден четврток, институциите - градинки, училишта го поврзуваат и петок (продолжен викенд), а за жал овде немаме баби и дедовци да ни ги чуваат децата и мора некако да се снаоѓаме.

Како им функционираат институциите?

Институциите се многу организирани, буквално секаде е со термин и го нема она нашето влегување преку пријатели или чекање ред во колони.

За здравството воопшто немам поплаки затоа што тука се породив во државната болница во Боблинген и можам да кажам дека сè е на високо ниво.

Продолжува на следната страница...