Со тебе би биле добри, но со него сме најдобри!

Замина, јас останав, сега ти ќе останеш, но јас ќе заминам.

Ќе останеш во место ќе стоиш, а јас ќе бегам со крупни чекори од тебе, не свртувајќи се назад.

Ќе останеш, но мене ќе ме нема, никогаш повеќе нема да ме има.

Ќе се изгубам од овој крај, засекогаш, никогаш повеќе нема да ме видиш, знаеш дека ќе успеам, знаеш дека ќе слушаш за мене, но ќе ме нема, нема да можеш да ме дофатиш.

Можеби ќе си речеш дека сето ова ти го кажувам бидејќи се уште те сакам, но жалам, тоа не е вистинската причина.

Се што правам е бидејќи не те сакам повеќе и сакам да го знаеш тоа, можеби ми ги отвори очите, но срцето исто така ми го отвори, ми го распара, ама сепак најдов некој што го шие полека полека и го држи во раце како што никогаш не го држеше ти.

Ќе останеш, но јас ќе заминам, ќе те одминам, жалам.

Би биле добри, но да не го запознаев него. Со него не сме само добри, туку сме најдобри!

Ќе останеш, но јас ќе заминам, ќе останеш засекогаш бидејќи ги познавам таквите како тебе, зборуваат, но ништо не покажуваат, таков беше и во љубовта.

Куче што лае не каса, но ти ме касна за срце, ми пренесе беснило од кое полека заздравувам.

Затоа заминувам, а ти остани, бидејќи знаеш ти, знам и јас, дека нашето беше, но не требаше да биде.