Тешко ли е да се живее?

tesko-li-e-da-se-zivee-01.jpg

Тешко ли е да се биде човек?

Искрен, подготвен да се соочиш со сите предизвици кои ги носи судбината, човек кој е добар, кој помага, кој љуби, кој создава...

Тешко ли е да имаш насмевка која внесува ведрина под облаците?

Насмевка за најмилите, насмевка за странецот кој штотуку поминал покрај тебе, насмевка за оние на кои баш најмногу им треба...

Тешко ли е да имаш збор за сечија утеха?

Во моментите кога на послабите од тебе утеха е тоа што најмногу им треба, кога на поочајните им треба она твоето дека се ќе биде во ред... Дека времето лечи се и дека некаде некој има поголеми проблеми...

Тешко ли е да имаш доволно голема и топла прегратка?

Прегратка која ќе стопли нечија душа, прегратка која ќе предизвика насмевка, прегратка за добро утро, прегратка за добар ден, прегратка за добра ноќ...

tesko-li-e-da-se-zivee-02.jpg

Тешко ли е да имаш мал милион начини како на оној што го сакаш да му го разубавиш денот?

Од карти за патување, романтична вечера на отворено, добра книга за подарок и едно едноставно „те сакам“...

Тешко ли е да имаш моќ за размислување?

За да се одлучиш што е добро, а што не, да одлучиш што е правда и што е замижување пред вистината...

Тешко ли е да имаш способност за создавање?

Од ништо да направиш нешто, делата да зборуваат, наместо зборовите...

Тешко ли е да имаш храброст да издржиш?

Кога е најтешко, кога излезот од тунелот е толку далеку, кога мракот на ноќта трае со години...

Тешко ли е да имаш големо срце да преболиш и отворена душа за да простиш?

Да простиш на оние кои воопшто не заслужуваат само за ти да бидеш подобар и поспокоен. Од болката да направиш лекција. Да се насмевнеш и да си помислиш дека животот, каков, таков продолжува...

Тешко ли е да љубиш?

Ама до болка. Да љубиш толку многу како би се научил да љубиш дупло од тоа. Да љубиш денес и за век векови, да ја љубиш онаа сродната душа која треба да ја препознаеш од самиот почеток. И да веруваш дека само љубовта победува се!

Знам, некогаш сето ова е толку тешко, ама ретко кој изјавил дека живеачката е лесна. Напротив, најубавите животи секогаш носеле тежина.

Автор: М.К. | Црнобело

Би можело да ве интересира:

„Кога викам по мајка ми, не е зашто сум ѝ лута, туку се плашам што старее“ Месеци наназад, па можеби и повеќе од една година, ја набљудувам мајка ми. Додек...
Александар Митевски за CRNOBELO лексикон: „Малку ми е незгодно кога во кафеана ќе засвират и некоја ... „Една работа за која се каам во кариерата се политички кампањи и политика. Со го...
Марко Новески за CRNOBELO лексикон: „Девојче ме бакна во IV одд. со јазик - цела ноќ имав нагони на ... „Моето среќно место е куќата во Струга и тие детски денови во Езерски лозја поми...
Тијана Скулиќ за CRNOBELO лексикон: „Идол ми е мајка ми - по смртта на татко ми сама нè издигна мене... „Во детството се срамев од презимето и тоа дека сум муслиманка. А тоа се двете р...
Не беше тука за мене, ама можам само да ти кажам – благодарам што ме остави сама... Не беше тука за мене кога се плашев, но можам само да ти кажам благодарам што ме...
Александра П. Илиевска за CRNOBELO лексикон: „Си го прифатив носот кој долго планирав да го оперирам... „Додека носев шишки ме прашаа кое тенџере е примерокот по кој ме шиша фризерот“,...

Најчитани неделава

sonovnik-sidebar.jpg