Таа сакаше само да танцува...

На училиште беше сметана за изгубен случај. Еден ден нејзините родители добиле порака: „Оваа девојка има нарушување на способноста да учи, не може да се концентрира, секогаш мрда, го прекинува часот, домашната никогаш не ја дава на време“...

Денес докторите би рекле дека има хиперкинетичко нарушување, или како што американците сакаат скратено да го кажат ADHD, но во `30-те овој поим воопшто не постоел.

Нејзините родители ја однеле на лекар, ја седнале на стол на крајот од собата и ја натерале да седи цели 20 минути додека докторот и нејзината мајка разговарале за проблемите кои ги имала на училиште.

По 20-на минути докторот ѝ кажал да излезе надвор за да може да разговара со нејзината мајка малку насамо.

Пред да излезе девојчето, тој го вклучил радиото, а малечкото девојче веднаш започнало да танцува.

Докторот се свртел кон нејзината мајка и ѝ рекол: „Не е болна. Таа е само танчар. Испрати ја на часови по танцување.“

Мајката го послушала советот на докторот, а девојчето израснало во прекрасна танчарка која имала и своја компанија. Еден ден го запознала Ендру Лојд Вебер и заедно ги имаат направено некои од најпознатите кореографии во историјата.

Ова е приказната на Џилијан Лин, одлична современа кореографка, танчарка, експериментатор, актерка и режисер.

За време на нејзиниот креативен живот таа има направено неколку десетици претстави, опери, балети и мјузикли, вклучувајќи ја и легендарната „Мачки“ и „Фантомот од операта“.

Н. Г. | Црнобело