Најчестите вистини и митови за перфекционизмот

Перфекционизмот се темели на верувањето дека не сме доволно добри како личности, доколку не сме совршени. Всушност, перфекционистите не сакаат да бидат совршени, тие само сакаат да делуваат совршено.

Перфекционизмот не смее да се меша со желбата работите што ги правиме да ги правиме одлично. Желба за извонредност е желба да се постигне најдоброто во моментот, додека перфекционизмот е желба да се постигне она што не може да се постигне.

Во екстремни случаи перфекционизмот е како опсесија. На пример, перфекционистите секогаш сите работи ги ставаат на свое место, опседнати се со организираност, секоја задача мора да биде извршена детално и сл.

Перфекционистите се обидуваат да направат премногу работи одеднаш и да постават премногу високи очекувања - и за себе и за другите.

Вистини и митови за перфекционизмот:

Мит: Не би бил толку успешен да не бев перфекционист.

Вистина: Перфекционизмот не води кон успех и исполнување, ова не е пишано правило, иако некои перфекционисти се исклучително успешни. Сепак, не постојат докази кои тврдат дека перфекционистите се поуспешни од неперфекционистите.

Мит: Перфекционистите прават сé и ги прават работите добро.

Вистина: Перфекционистите често имаат проблеми со одложување на работите, со роковите и со ниската продуктивност.

Перфекционистите работите ги гледаат како добри или лоши, совршени или несовршени - меѓу овие екстреми нема место за ништо друго, што често доведува до доцнење и ниска продуктивност.

Мит: Перфекционистите имаат силна желба да ги задоволат другите и да го дадат најдоброто од себе.

Вистина: Перфекционистите се обидуваат да добијат љубов и прифаќање.

Перфекционистите, не само што не се обидуваат да ги задоволат другите луѓе, туку најчесто се слепи за потребите на другите луѓе. Нивните високи стандарди, и за себе и за другите, ги спречуваат во разбирањето на потребите на другите луѓе.

Ашера | Црнобело