Кристијан Шемко: „Се вратив во Македонија да одморам од напорната работа како ѕидар во Сиднеј, но пак се отселив“

Кои работи од Австралија најмногу ти недостигаа, а сега повторно ги имаш?

Уф..и ова е долга листа. Од каде да почнам?!

Велат дека домот е таму каде што се чувствуваме сигурно, емоционално и физички. Не мора да е физички дом, составен од куќа и бетон. Може да е и соба, кревет, посебна маса во кафуле, посебна патека по која правиш утринска прошетка итн.

Мене најмногу ми недостигаше редот во Сиднеј. Едноставно државата си води ред. Дали е за сообраќајни знаци, дали е за ред за чекање, дали е ред за услужување муштерија на шалтер, итн.

Второ, храната тука е превкусна и израснав со неа. И најинтересно е што (зависно во која населба живееш, нели) има толку разновидна храна од толку многу нации и култури.

Едноставно, во Сиднеј има сè што можеш да замислиш од храна.

Ми недостигаше чистиот воздух. Тоа забележав првите денови кога пристигнав.

Прашина на автомобилите има многу малку, речиси воопшто. Воздухот, чудесно, не мирисаше на изгорена пластика и отпад.

И ми недостигаше анонимноста и шареноликоста на секојдневието.

Претходно бев типичен Балканец кој сакаше да биде виден со скапи мотоцикли, со фенси маици на Инстаграм и да се фали со разни скапи играчки, а сега станав типичен „сиднејчанец“, анонимус кој е еден од многумината кои си тераат свој филм.

Едноставно, не мора да те познава цел свет кога ќе излезеш до чаршија или на шопинг да купиш нешто или да се напиеш кафе.

Едноставно, лесниот дух на овие луѓе и ова поднебје ми недостигаше. Не знам зошто е тоа така. Сега само што дојдов и сè уште истражувам.

Никаде во светот нема две убавини и сè совршено. Ние самите бираме каде се чувствуваме како дома.

Моментално, Сиднеј е мојот дом (или отсекогаш бил, а јас сум го негирал тоа). Останува да видиме...

Зошто ја напушти Македонија?

Ми требаше нешто ново. Некој излез од тој лавиринт на живеење во Македонија. Некоја поширока перспектива.

Не сакам да ја оцрнувам Македонија. Македонија е преубава земја со свои природни богатства и широкоград народ.

Меѓутоа, сметам дека ние Македонците не знаеме да си ја цениме државата и немаме големо чувство на национален идентитет. Тоа ми пречеше најмногу.

Сепак, каква-таква, јас си ја сакам многу. И ако не израснав таму и македонскиот не ми е мајчин јазик, се поврзувам со културата и со историјата.

Штета, затоа што таму живеат многу таленти и паметни луѓе.

Јас, среќен сум, што собрав храброст и купив карта. Се поздравив со најблиските и летнав кон новиот свет.

Едноставно, моментално чувствувам дека треба да бидам во Австралија. Со Македонија секогаш ќе одржувам контакт и ќе продолжиме да се сакаме.

Но, мислам дека ќе бидеме платонска љубов.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Симона Симионова | Црнобело