Петар од Пирава за патувањето во Лаос: „Завршив во затвор, но кога полицајците слушнаа Југославија, донесоа пиво“

Како изгледаше едно твое секојдневие во Лаос?

Чисто лекување на душата. Претежно бев сместен во бунгалови, опкружен со реки, планини и звуците на природата.

Денот го поминував со моторчето - истражував, летав со дронот, се хранев со локални специјалитети и се дружев со локалците.

Деновите беа секогаш исполнети, ама опуштени, без стрес и без гужви.

Колку е развиен урбаниот дел од земјата, или и тој е сиромашен?

Урбаните делови како Виентијан изгледаат малку поразвиени, но сепак сè е на некој начин slow paced (со бавно темпо).

Не е луксузно, ама има свој шарм.

Лаос е генерално доста сиромашна земја, но не и несреќна.

Си имал ли некоја непријатна случка во Лаос?

О, да. Главната теленовела ми се случи кога го летав дронот и ненамерно завршив над парламентот!

Следеше „експресна тура“ до затвор со двајца полицајци.

Но на крај сè заврши со смеење и муабет за Македонија.

Не знаеја ништо за нашата земја, но кога слушнаа „Југославија“, седнавме и пиевме нивно лаоско пиво - најдоброто!

На патување одиш „со ранец“. Како се движиш низ Азија - автостоп, возови, автомобили?

Се движам со сѐ што постои, од туктуци и мотори, до автобуси, aвиони, чамци и ферии.

Но најчесто со мотор. Ми треба тој ветер во лицето, тоа чувство на слобода.

Која е следната дестинација?

Тие што ме знаат, знаат дека никогаш немам одговор на тоа прашање.

Мојот одговор секогаш е: „Следи ме“.

Не знам каде одам - и не сакам да знам. Сè што знам е дека јас и мојот ранец  секогаш сме подготвени.

Повеќе фотографии во продолжение:

Продолжува на следната страница...