Борјан од Скопје за животот во Рим: „Кафето е најубаво во мали барови без туристи, бирократијата ме научи на трпение“

А кога ти доаѓаа гости од земјава, каде ги шеташе?

Најчесто започнувавме со местата кои го одземаат здивот - Колосеумот, Пантеон, Пјаца Навона, Ватикан.

Но вистинската магија доаѓаше подоцна, кога ќе ги одведев на квечерина во Трастевере... да седнеме во мала траторија со свеќи на масите и мирис на печена фокача во воздухот.

На сите мои пријатели се трудев да им ја покажам страната на Рим која не се наоѓа во туристичките брошури.

Утринско кафе во барот зад аголот, прошетка низ Кампо де’Фиори додека пазарот се буди и секогаш, ама баш секогаш зајдисонце од некое скриено место на ридовите.

Ти имаш многу убава колекција на фотографии од градот... Дали размислуваш да направиш изложба со дел од нив?

Да бидам искрен, повеќе од изложба. Би сакал да направам мала визуелна приказна, нешто како писмо до Рим преку фотографии.

Не само убавите кадри како разгледници, туку и оние мали моменти: чевлите на постар господин што секогаш седи на истата клупа, парче пица во хартиена салвета, капките дожд што се лизгаат по античка статуа.

Тоа е Рим низ мојот објектив, Рим што го сакам и кој сакам да го раскажам.

Би се вратил ли еден ден повторно да живееш таму?

Мислам дека да. Рим ја има таа чудна моќ да те повикува назад, дури и кога мислиш дека си завршил со него.

Како пријател со кој имаш илјадници спомени - можеш да патуваш, да се оддалечиш, но знаеш дека еден ден пак ќе седнете на истата маса, со истото кафе и истата приказна која никогаш не завршува.

Повеќе фотографии од Рим:

Продолжува на следната страница...