Сања Буклишева, акушерка во ГАК Скопје: „Работам во родилна сала 16 години, најважна е брзата проценка на ситуацијата“

Како се справуваш со пациентки кои имаат голем страв од породување или не се подготвени за искуството?

При работа со пациентки кои имаат изразен страв од породување или не се доволно подготвени за искуството, пристапувам со трпение, емпатија и јасна комуникација.

Најнапред се обидувам да воспоставам доверба преку смирен и поддржувачки однос, со што ѝ овозможувам на родилката да се чувствува безбедно и разбрано.

Важно е стравот да биде препознаен и прифатен, а потоа преку соодветно информирање и објаснување на текот на породувањето да се намали неизвесноста и анксиозноста.

Во текот на процесот постојано ја охрабрувам пациентката, ја информирам за секој чекор и ја вклучувам во соработката, со цел да се зголеми чувството на контрола и сигурност. Доколку е потребно, се консултирам и со останати членови на медицинскиот тим за да се обезбеди сеопфатна и квалитетна грижа.

Овој пристап, кој комбинира стручност и човечка поддршка, е клучен за успешно породување и позитивно искуство за родилката.

Колку траело најкраткото, а колку најдолгото породување од кое си била дел?

Најкраткото породување од кое сум била дел било прилично брзо и интензивно, завршувајќи во рок од неколку часа од почетокот на редовните контракции до раѓањето на новороденчето.

Од друга страна, најдолгото породување траело значително подолго, вклучувајќи повеќе часови континуирано следење и поддршка  со цел да се обезбеди безбедноста кај мајката и плодот.

Овие искуства ја нагласуваат динамичноста на професијата, потребата за приспособливост и континуирана стручна подготвеност, бидејќи секое породување е различно и бара индивидуален пристап.

Дали имаш искуство со породување на близнаци или тројка? Како тие случаи се различни од породување со едно дете?

Да, имам искуство со породување на близнаци, кои се значително поразлични од породување на едно дете.

Породувањата со повеќе плодови се покомплексни и бараат поголема внимателност, детално следење на виталните показатели на двата плода и соработка со лекарскиот тим за навремено реагирање при секое можно комплицирање.

Главните разлики се во динамиката и ризиците: времетраењето на породувањето може да биде пократко или подолго, а често се потребни посебни интервенции за вториот плод.

За мене како акушерка, овие случаи бараат зголемена концентрација, брзо одлучување и континуирана комуникација со родилката, со цел обезбедување безбедно и контролирано породување за сите вклучени.

Некој момент за некое најголемо бебенце, најспецифично, најлуда фризура итн... Имаш ли такви спомени?

Најспецифичните спомени од бебиња се оние мали „детали“ кои те насмејуваат и оставаат трајна слика во главата.

На пример, имав новороденче со кое се роди со необично големи и впечатливи очи, толку будни и заинтригирани од светот околу себе, што кај сите во родилната сала едноставно внесе една многу позитивна енергија .

Токму ваквите моменти ја прават професијата и емотивно исполнувачка – не се работи само за медицинската работа, туку и за чистата радост и изненадување што го носи секое новороденче.

Кои се најважните вештини што акушерка треба да ги има за да биде успешна во оваа професија?

Најважните вештини за една акушерка се комбинација од стручност, комуникација и емпатија. Стручноста и професионалната подготовка се неопходни за правилна проценка, навремено реагирање и безбедно водење на породувањето.

Комуникациските вештини се клучни за градење доверба со родилките и соработката со медицинскиот тим, додека емпатијата и трпението овозможуваат поддршка и смирување на родилките во емоционално интензивни моменти.

Како се справуваш со емоционалната тежина ако се случи нешто непредвидено со родилките?

Во ситуации кога се случи нешто непредвидено со родилката или новороденчето, важно е да се одржи присебност и професионален пристап.

Јас се фокусирам на преземање на соодветни мерки според протоколите, соработка со медицинскиот тим и обезбедување психолошка поддршка на семејството.

Потоа, емоционалната тежина ја обработувам преку разговор со колеги, едукација и постојано усовршување, што ми помага да научам од искуството и да останам професионално подготвена за следната ситуација.

Кој ти е најемотивниот момент што го паметиш во текот на твојата кариера како акушерка?

Еден од најемотивните моменти во мојата кариера беше породување кај пациентка која долго време се соочуваше со неплодност.

По многу години очекување и медицински предизвици, раѓањето на нејзиното дете претставуваше исклучително силен и трогателен момент, не само за семејството, туку и за целиот медицински тим.

Емоциите, солзите радосници и чувството дека сме дел од остварување на една голема животна желба се моменти кои трајно остануваат во сеќавањето и ја потврдуваат хуманоста и значењето на професијата акушерка.

Како се чувствуваш кога си сведок на првиот плач на новороденче?

Првиот плач на новороденчето е момент исполнет со радост и олеснување. Тој звук ја потврдува успешноста на породувањето и здравјето на новороденото, а за мене како акушерка претставува и момент на исклучително професионално и емотивно задоволство.

Сведочењето на тој прв момент од животот на новороденчето го нагласува значењето и хуманоста на професијата и ја потврдува вредноста на мојата работа.

Како изгледа моментот кога акушерка првпат го ставува новороденчето на мајката?

Моментот кога акушерката го става новороденчето на мајката е исклучително значаен и емотивен. Тоа е првиот контакт кожа на кожа, кој ја поттикнува врската помеѓу мајката и новороденото бебе, ја смирува родилката и го стимулира природното доење.

За мене како акушерка, тоа е момент на професионално задоволство и радост, бидејќи го потврдува успешното породување и ја зајакнува хуманоста и значењето на мојата улога во целиот процес.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

А. Ј. | Црнобело