Гоце Чочков, јога инструктор: „Јогата не е религија ниту секта, не мора да сте еластични за да почнете да вежбате“

Сепак, она што е најважно за еден иден инструктор не е само физичката подготвеност, туку:

Искуство на подлогата – Препорачливо е практикантот да има барем континуирана пракса извесен временски период за да ги разбере основите на сопственото тело.

Отворен ум – Подготвеност да се учи не само за физичките пози, (асани) туку и за менталната дисциплина.

Искрена желба за споделување – Инструктор се станува кога ќе почувствувате дека знаењето што сте го стекнале е премногу вредно за да го чувате само за себе.

Накратко, техничките вештини се учат на самиот курс, но љубовта кон јогата и дисциплината се носат од дома како основен предуслов.

Дали секој што практикува јога може да стане и јога инструктор или сепак има ограничувања?

Мојот одговор е – ДА. Секој посветен практикант може да тргне по патот на инструктор, бидејќи најважната квалификација не е физичката акробација, туку длабочината на разбирањето на самата дисциплина.

Честопати луѓето мислат дека за да бидете учител по јога, мора да изведувате совршени и комплексни пози. Но, вистината е дека физичките ограничувања во асаните воопшто не претставуваат пречка. Напротив, инструктор кој се соочува со сопствени физички предизвици честопати има поголема емпатија и подобро разбирање за тоа како да им помогне на своите ученици.

Она што навистина прави разлика е како практикантот се развива на ментално и духовно ниво. Суштината на добриот инструктор лежи во неговата способност, да го пренесе знаењето со трпение и разбирање, да ја живее јогата и надвор од подлогата, преку свесност и внатрешен мир. И континуирано да учи и работи на својата внатрешна трансформација.

Јогата е премногу богата дисциплина за да ја ограничиме само на физичката компонента која е само првата фаза од патувањето. Инструктор се станува со срцето и умот, а телото е само инструментот преку кој ја изразуваме таа внатрешна мудрост.

Колку ве промени јогата како личност – ментално, физички, духовно…?

Промената беше навистина огромна и сеопфатна. Ако се вратам наназад, моето физичко тело беше во сосема поинаква состојба. Како некој што доаѓа од светот на CrossFit и фитнес, јас бев страшно крут и секојдневно се соочував со хронични болки во ’рбетот, рамената и колената.

Јогата целосно го трансформираше тој аспект, од физичка гледна точка денес, не само што веќе ги немам тие болки, туку го чувствувам телото пофункционално и поздраво од кога било. Сфатив дека телото не е машина која треба само да се форсира, туку храм кој бара интелигентно движење. Потоа ментално јогата ме научи на вистинска присутност.

Праксата престана да биде само механичко вежбање и се подигна на едно свесно ниво. Научив како да бидам целосно тука и сега додека практикувам, што драстично ја подобри мојата концентрација и во секојдневниот живот.

И на крај духовно, ова е можеби највредниот дел успеав да го смирам умот од сета онаа „бука“ и немир кои со години ги носев во себе. Јогата ми даде алатки да најдам тишина во себе, дури и кога надворешниот свет е хаотичен.

Што ве привлече кај Hatha-Vinyasa јогата? Како вие би го опишале овој стил на јога? Кои други стилови ви се допаѓаат лично и зошто?

Hatha-Vinyasa е фасцинантен спој бидејќи нуди современа рамнотежа помеѓу структурата и слободата. Она што најмногу ме привлекува кај овој стил е неговата способност да ги обедини двете спротивности: дисциплината на Hatha и динамиката на Vinyasa.

Hatha-Vinyasa е како „танц со свесност“. Додека класичната Hatha се фокусира на подолги задржувања во позите со цел градење сила и ментална стабилност, Vinyasa го додава елементот на течност (flow), каде секое движење е поддржано од здивот.

Други стилови кои ми се допаѓаат се:

Ashtanga Yoga – построга и поинтензивна верзија на јога која се заснова на точно утврдени серии на движења.

Yin Yoga – овој стил е совршен контраст на „активниот“ свет. Се фокусира на пасивно задржување на позите (од 3 до 5 минути) за да се дејствува на подлабоките ткива како фасцијата, лигаментите и зглобовите.

Кои се најчестите грешки кај почетниците?

Пребрзо откажување. Форсирање на телото – Его против Асана, многу почетници гледаат што прави инструкторот или соседот на подлогата и се обидуваат да го копираат тоа по секоја цена. Ова води до болка или повреда. Наместо тоа, треба да се слуша сопственото тело.

Задржување на здивот – Кога е тешко во некоја поза, почетниците често инстинктивно го задржуваат здивот. Во јогата, ако не дишете, вие не вежбате јога, туку само се борите со телото.

Прескокнување на шавасана – Многумина мислат дека последната релаксација е „губење време“ и си заминуваат порано. Но, токму тогаш телото ја интегрира целата енергија од праксата и се смирува нервниот систем.

А, кои се погрешните ставови и верувања што ги имаат луѓето за јогата како дисциплина?

За жал, сè уште постојат многу стереотипи кои ги одвраќаат луѓето од тоа да го искусат бенефитот од јогата. Како инструктор, често се соочувам со неколку клучни митови кои сакам да ги демистифицирам:

Не сум доволно флексибилен/на за јога – Ова е најчестата заблуда. Флексибилноста не е предуслов, таа е резултат од континуирана пракса. Јогата е тука за да ни помогне да станеме пофлексибилни, не само во телото, туку и во умот.

Јогата е само за жени – Иако статистички кај нас и во западниот свет повеќе практикуваат жени, јогата е универзална дисциплина. Ако се навратиме историски наназад, најголемите јоги биле мажи. Јогата бара сила, издржливост и фокус – квалитети кои му се потребни на секој човек, без оглед на полот.

Продолжува на следната страница...