Престани да ја бараш среќата на истото место каде што ја изгуби

Престани да ја бараш среќата во другарот кој те изневерил, тешејќи се со „старите добри времиња“. Убедувајќи се дека тој не е таков, дека ќе се поправи, дека ќе си ја признае грешката. Другарството кое еднаш е изгубено, засекогаш останува такво.

Престани да ја бараш среќата во партнерот со кого љубовта се скршила како огледало на илјадници мали парченца. Не можеш повторно да го составиш. Дури и да го сториш тоа, секогаш ќе гледаш во пукнатините кои ќе те потсетуваат на лошите спомени.

Престани да ја бараш среќата во работата која одамна не ти причинува задоволство. Престани да се самозалажуваш, да се надеваш на чудо, дека некако магично ќе се подредат коцките и одеднаш ќе станеш задоволен и среќен.

Престани да ја бараш среќата во материјални нешта. Тие здосадуваат, избледуваат, се кршат, го губат сјајот. Не може вистински да те усреќат подолго од 2 дена. Не умеат да зборуваат, да те утешат и да те гушкаат кога ти е најмногу потребно. Тие не те сакаат.

Престани да ја бараш среќата во сите други околу тебе додека не ја најдеш во себе. Како очекуваш да те почитуваат, ако не се почитуваш самиот? Како очекуваш да те сакаат, ако ти се мразиш себеси?

Престани да ја бараш среќата на истото место каде што ја изгуби. Во пријателството, во љубовта, на работа, во големите супер маркети и продавници, во другите околу тебе.

Целата среќа е во тебе. Ти си среќа.

(О)Милена | Црнобело