Најсилната жена што некогаш сум ја запознала...

Мајка ми - најсилната жена што сум ја запознала во мојот живот. Седеше на столот пред мене. Не изгледаше баш најдобро. Ме забележа дека ја гледам и благо ми се насмевна.

Како да сакаше да ми каже - „Не грижи се сè е во ред“. Ми ги прочита мислите. Си помислив - „Има ли подобар човек од неа?“. А, одговорот беше јасен. Се разбира дека не.

Не постојат зборови со кои можам да ја опишам. Таа е убава, но не како девојките кои ги гледаме на насловните страници. Мајка ми е убава заради искрата во нејзините очи кога зборува за работите што ги сака.

Убава е затоа што умее да ги насмее сите кога и самата е тажна. Мајка ми не е убава за нешто привремено и минливо како надворешниот изглед, таа е убава длабоко во нејзиното срце и душа. Таа е многу повеќе од убавото лице и тело кои еден ден ќе остарат.

Ја претставува убавината за која врвните поети пишуваат ширум светот. Самата по себе претставува магија. Мајка ми е многу посилна од нејзините коски. Храбра е и силна. Најдобар пријател ми е. Прво рамо за плачење и најголема поддршка.

Таа е причината поради која јас повеќе се смеам и помалку плачам. Мајка ми е многу повеќе од зборовиве со кои ќе ја опишам нејзината сила и убавина. Таа е сè што некогаш и кажале дека не може да биде. Мудра, моќна, независна.

Таа е заслужна за круната која ја носи на нејзината глава. Таа е жената која поминала безброј не наспани ноќи додека сум била болна. Мајка ми е онаа која скршеното го прави да изгледа убаво и силното непобедливо. Таа е онаа која цел универзум го носи на своите рамења. Работи за сите. И никогаш не се жали.

Мајка ми е подарок. Подарок кој ми е најдраг од сите подароци кои животот ми ги има дадено. Мајка ми е љубов на прв поглед. Ја сакам од кога за прв пат ги отворив очите и го земав првиот здив. Мајка ми е жената која засекогаш ќе остане херојот во моите сеќавања.

Т. Ѓ. | Црнобело