Белите дробови откажуваат, органите се уништуваат – Што се случува со телото на големи длабочини?

Што се случува на големите длабочини на океаните и како реагира телото?

Научниците го имаат поделено океанот на неколку зони, во зависност од длабочината.

Во секоја зона има различен притисок, но и различно количество светлина, а од ова зависи кои организми можат да преживеат.

Повеќето растенија и риби живеат во најгорната зона, каде што светлината е најсилна, а притисокот релативно низок.

Веќе спомнавме, рекордот за најдлабоко нуркање е 332 метра каде што притисокот е околу 30atm.

Со поголеми длабочини, се зголемува притисокот, а ова може да предизвика компресија на белите дробови и со тоа отежнато дишење.

Истовремено, се намалува дотокот на крв до екстремитетите, а може да се забави и чукањето на срцето.

Хипотермијата е уште еден проблем – телото побрзо губи топлина кога е во вода отколку на копно.

Поради високиот притисок, може да се јават гадење, вртоглавица и други симптоми.

На екстремни длабочини, притисокот може да го „смачка“ телото и да предизвика повреди, па дури и смрт.

Дури и ако телото преживее, кога ќе се врати на површина од голема длабочина може да се јават непријатни симптоми поради декомпресијата.

Поради ова, за нуркачите на големи длабочини е особено важно да се враќаат на површината од водата што е можно побавно.

Титаник се наоѓа на длабочина од околу 3.800 метри. Притисокот на оваа длабочина е како на секој дел од вашето тело да делува сила колку тежината на еден слон.

Што значи, станува јасно дека телото ќе биде „смачкано“.

Интересно е што некои водни суштества се имаат адаптирано на големи длабочини.

Во близина на Јапонија е најдена риба на длабочина од дури 8.000 метри.

Се претпоставува дека ова е единственото суштество кое може да живее на таа длабочина.

Спирова С. | Црнобело