„Ајкула ми ја одгриза ногата – учев одново да одам со протеза, сега сум професионален пливач“

„Овој период беше особено тежок и болен за мене. Ми се смени целиот живот. Чувствував страв, сомнеж и грижа.

Сакав да се откажам од сè, но истовремено ја согледав целата ситуација и си помислив дека е чудо што сум овде. Дека ова ми е дар. Дека имам втора шанса за живот.

Она што ми се случи не би му го посакала ни на најголемиот непријател, но во сета оваа несреќа имаше и многу среќни работи“, споделува Али.

Заздравувањето не било воопшто лесно, а Али истакнува дека одново морала да учи да оди.

Но, иако имала протетичка нога, не бил сигурна дали повторно ќе може да му се врати на спортувањето и дали ќе може да има нормален живот.

„Брзо сфатив дека сите планови ми пропаднаа во вода“, раскажува Али.

Вели и дека по нападот почнала да се плаши да влегува во вода. Секојпат кога ќе се доближела до вода, се присетувала на нападот.

Но, одлучила дека нема да дозволи несреќата да ѝ ја одземе најголемата љубов – пливањето:

„Си помислив дека има работи што ги изгубив и никогаш нема да ги вратам. Но, има работи што можам да си ги вратам, па почнав со водата“.

Али почнала да влегува во базенот во нејзиниот двор, но тогаш не ни помислувала дека не само што ќе му се врати на пливањето, туку и ќе се натпреварува на Параолимписките игри.

Инспирацијата ја добила од Ноел Ламберт, девојка со ампутирана нога која е и параолимписки тркач.

Ноел ѝ се јавила за да ѝ даде поддршка во тешките мигови, но и за да ја замоли да размисли да се натпреварува на Параолимписките игри.

„Прво помислив дека прдлогот е луд. Но, бидејќи повторно се чувствував среќна во вода, идејата почна да ме привлекува и на крај си реков – па што ако успеам?“

Али ги оставила сите други планови и целосно се фокусирала на тренингот за Параолимписките игри.

И, само една година откако ја изгубила ногата, Али станала дел од американскиот параолимписки тим, па во Париз во 2024-та освои два сребрени медали.

„Сега сум благодарна за Параолимписките игри бидејќи ме потсетија на сето она што уште го поседувам и сето она што уште можам да го направам“, сподели Али кратко по големиот успех.

Покрај спортувањето, Али почнала да се фокусира и на нешто друго – протетичките екстремитети чија цена е огромна и надминува 10.000 долари.

Бидејќи не секој може да си ги овозможи, Али лансирала добротворна организација преку која им помага на девојки и млади жени да добијат протеза доколу не се во можност да си ја купат.

Во февруари годинава Али трчаше и на маратонот ви Њујорк, доста е активна на социјалните мрежи, а гостува и го емисии каде што го споделува своето искуство и им дава надеж на луѓето кои се нашле во слична положба како неа.

Спирова С. | Црнобело