„Бев во Радожда - ловев риба, се качив во црквичката во карпа и не можев да се наситам од глетката“

Кејот на Дрим уреден до совршенство, смарагден прво се пени, а потоа шири хармонија. Луѓе се капат во него, се пие кафе покрај него, се руча, се шета, се бакнува, се фотографира, едноставно секој во својот филм.

Потоа тука е чаршијата украсена со чадори во најразлични бои, раздвиженоста, џагорот, едноставно душата на Струга.

Ги обожавам и плажите таму. Песочни се и многу пошироки од оние во Охрид. Добро, не дека не ги обожавам модерните бич барови во Охрид, но Струга си е приказна за себе.

Јас би ја опишала како град на романтика, ете така ја доживеав овојпат, иако годинава ја шетав комплетно сама.

Во некои локали покрај Дрим големо макијато платив 50 денари и тоа ме врати во едно поинакво време кога цените во Скопје беа друга приказна. Но, тоа е што е.

Да се вратам на Радожда, каде бев во една од најживописните црквички во Македонија. Црквата Св. Архангел Михаил е направена во карпа, за да стигнете до неа малку ќе се испотите поради огромниот број на скали, но затоа ќе имате спектакуларен поглед на Охридското Езеро.

Во книгата за желби си посакав само здравје за себе и моите најблиски, а за сето друго си ветив дека самата ќе си го остварам.

Пред да се качам во црквичката, поучена од лани, од доле од ресторанчињата си земав клуч за да можам да влезам внатре во неа, потоа си заклучив и уредно го вратив. Да си знаете за да не се качите така и да не успеете да влезете внатре, кога веќе сте таму.

Искрено од сè срце ви ја препорачувам Радожда. Мана е што нема плажи, таму е само плажата на напуштениот камп Треска и на неколку километри е плажата на кампот Ливадиште, но сè друго е предност. Ќе јадете највкусна риба, ќе сретнете најљубезни луѓе, ќе имате одмор со поинакво темпо кое вистински ќе ви ги наполни батериите.

Глетките? Па, и повеќе од совршени!

На следната страна повеќе фотки од Радожда...