Сузана Стојановска: „Згрижив дете со оштетен вид и станаа најдобри пријатели со мојот син со Даунов синдром“

Детали

среда, 20 септември 2023

„Често размислував да згрижам дете, да му дадам топол дом и љубов. Денис e слеп, а мојот син Никола е со Даунов синдром. Многупати сум кажала - Никола е очите на Денис, а пак Денис е јазикот на Никола“ – раскажува Сузана Стојановска, мајка на три деца, баба на три внуци и згрижувач на дете.

Сузана Стојановска би ја опишале едноставно како жена со големо срце.

Таа за CRNOBELO.com раскажува како всушност се решила да стане згрижувач и да вдоми дете:

Моето трето дете Никола е од оние посебните, најмилите, дете со Даунов синдром. 

Не можам да кажам дека беше лесно да се справуваме со сите предизвици и препреки, особено пред 19 години кога сѐ уште за децата со посебни потреби немаше јасно дефинирани закони (градинка, образование, дневен центар).

Машкиот родител (тешко ми е и да го напишам зборот татко) го напушти кога имаше 12 години, затоа што е дете со посебни потреби и никогаш не го призна за свој син.

Никола по природа е многу дружељубив. Додека растеше, неговата сестра и брат беа покрај него, меѓутоа поради големата разлика во години (20 и 17 години) му недостасуваше да има другарче. Често размислував да станам згрижувач, односно некое дете да најде топол дом полн со љубов, а Никола да има друштво.

Моментот кога останавме сами знаев дека оваа идеја ќе ја реализирам. Ја поминав потребната обука. Ми требаше подолго време да го спремам Никола дека ќе треба да ме дели со неговото другарче и не само мене, и собата и играчките и сè друго.

Неколку месеци подоцна, точно пред Нова година, ми стигна информација дека едно дете без родители кое учи во училиштето за деца со оштетен вид нема каде да оди за време на распустот кога интернатот не работи, кога сите деца одат дома.

Не го познавав Денис меѓутоа веќе бев тргната накај училиштето. Тој ден, 31 декември, беше трка со времето - до училиштето, назад до Центарот за социјална работа, назад до училиште и веќе Денис беше во нашето семејство.

Факт е дека Денис и Никола сега се најдобри пријатели, си помагаат и се дружат постојано... Како изгледаше прилагодувањето на ново дете во домот?

Тие се навистина еден прекрасен пример како може да функционираат различните попречености.

Додека јас размислував како да ги спојам, дете со интелектуална попреченост и дете со оштетен вид, тие совршено функционираа.

Многупати сум кажала - Никола е очите на Денис, а пак Денис е јазикот на Никола.

Има моменти кога и јас не можам да разберам што сака да каже Никола, тогаш го викам Денис да ми „преведе”“ Со неговиот изострен слух, тој совршено го разбира.

Денис е многу мирно и послушно дете, исполнителен, трудољубив. Имавме и малку тешки моменти кога се боревме со акутна психоза, но сето тоа е минато.

Среќна сум што постигнавме голем напредок за овие шест години. Морам и ова да го кажам, никогаш ама баш никогаш тие двајца не се скарале.

Кој совет би им го дале на луѓето кои можеби се двоумат дали да згрижат дете?

Би им препорачала на сите кои имаат услови и кои некогаш во животот посакале некому да пружат рака, да помогнат - станете згрижувач, тоа чувство е посебно, не се опишува.

Тоа е љубов - делете ја, само така се множи.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Е. П. | Црнобело