Љубовната приказна на каратистката Моника Стефановска и Илија: „Не сме романтични, но уживаме во исти работи“

Детали

понеделник, 23 јуни 2025

„Ме освои со тоа што е сталожен и сигурен во себе, но не монотон. Има мир во него, ама и живот. Ја има таа смисла за хумор што не е наметлива, туку точно на место. Се грижи за себе, изгледа убаво, но уште поважно, знае да се грижи за луѓето околу него...“, вели некогашната каратистка Моника Стефановска (33) за својот сопруг Илија Мартиноски, тениски тренер по професија.

Моника Стефановска (33) со карате се занимавала од свои 6 години. Таа е дипломиран економист на УКИМ, магистер по спортски менаџмент, но изминатиов период е фокусирана на улогите мајка и сопруга.

Taa e во брак со Илија Мартиноски, тениски тренер по професија. Заедно имаат еден син, а го очекуваат и своето второ дете.

Моника ја споделува нивната љубовна приказна за CRNOBELO.com:

Како започна љубовната приказна? Кој го направи првиот чекор? Раскажи ни подетално за вашите почетоци...

Нашата љубовна приказна започна многу спонтано, се запознавме на настан и од самиот почеток комуникацијата ни течеше многу лесно. Сè одеше многу природно.

Разговаравме, се дружевме и додека да трепнам веќе чувствував дека станува збор за нешто посебно.

Сега кога се навраќам на самите почетоци, иако не се сеќавам на сите детали, она што го памтам е пријатното и преубаво чувство во негова близина. 

Со што те освои тој?

Со тоа што е сталожен и сигурен во себе, но не монотон.

Има мир во него, ама и живот. Ја има таа смисла за хумор што не е наметлива, туку точно на место.

Се грижи за себе, изгледа убаво – ама уште поважно, знае да се грижи за луѓето околу него. Баш таа комбинација на зрелост и ведрина ме освои.

Дали уште веднаш знаеше дека тој е вистинскиот или со текот на времето сфати дека сте создадени еден за друг?

Од самиот почеток почувствував нешто различно. Нешто што не бара објаснување, туку само го чувствуваш.

Со времето, само се потврди дека интуицијата ми била во право.

Раскажи ни некој интересен момент од свадбата? На што се сеќаваш со најголема радост од тој ден?

Нашата свадбена приказна траеше малку подолго - имавме две веселби во рок од една година.

Првата беше веднаш по регистрацијата, некако како вовед во сè што следеше.

Си поминавме прекрасно, со нашите најблиски. А втората, една година подоцна, нашето црковно венчавање беше заедно со крштевката на нашето бебе – и тоа беше момент што никогаш нема да го заборавам.

Да славиш љубов и живот во ист ден, со дете во раце и семејство околу тебе, е чувство што не се опишува.

Не беше класична свадба – беше нешто наше, вистинско, исполнето со смисла.

Продолжува на следната страница...