Зера Бекировска, негувателка во Скопје ЗОО: „Мајмунчињата со години паметат кој се грижел за нив кога биле мали“

Дали некогаш сте почувствувале дека животните ви возвраќаат љубов? Кое животно како го прави тоа?

Најголемата љубов ја добиваш токму од нив. Тие најискрено ти се радуваат и тоа е она што ме мотивира и понатаму да се грижам најдобро што можам за нив.

Во нивните очи веднаш може да ја забележиш нивната љубов и радост. 

Каква е вашата дневна рутина кога се грижите за животните?

Сега периодов освен што се грижам за сите животни на мојот реон, најмногу му посветувам внимание на малиот гибон Мики, бидејќи тој бара посебен вид нега како што би барало и едно човечко бебе. 

Како ги забележувате првите знаци дека нешто не е во ред со некое животно?

Ако видам дека не се однесува исто како што се однесува секој ден.

На пример, да не е весело, да одбива храна или вода или ако има видлива надворешна повреда. 

Дали користите некои посебни методи за да ги смирите или расположите животните?

Често им даваме „награди" за да почувствуваат дека се сакани.

На пример им даваме од омилената храна која не смее да ја јадат во големи количини.

Омилени им се кикиритките. Исто така тие ја чувствуваат енергијата и пред нив мора да сме сталожени и позитивни, за и тие да се почувствуваат смирено во наша близина.

Многу е важно и со каков тон на глас им се обраќате. 

Дали некогаш сте се чувствувале како мајка или пријател на некое животно?

Пријател сум со сите животни, чувам и дома пет кучиња, папагал и риби, а досега веќе четврти пат сум сурогат мајка/негувател на мајмунче.

Се грижев за две бебиња од видот павијан/бабун и две бебиња гибони.

Што најмногу ве трогнало во однесувањето на животните?

Кога ќе видам некое животно кога е тажно. На пример кога ќе умре некое животно, а другите од групата си го бараат каде е.

Тоа е навистина тажно и срце да ве заболи, исто и како и кога луѓето проаѓаат низ процес на тагување кога ќе им почине близок.

Можете ли да ни раскажете некоја трогателна и некоја забавна приказна од вашата работа? 

Најтрогателно ми е загубата на жирафата Каспер за која сите бевме многу врзани. 

Забавна приказна која ќе ја памтам е дека сите деца го знаеја павијанот Лука кога беше бебе и сите му се радуваа бидејќи беше хиперактивен и многу сладок, облечен во бебешка облека, ги мамеше срцата на сите посетители. 

Дали имате некое животно што ви „се лути“ кога не сте таму?

Делфина, која сега живее веднаш до својата фамилија гибони.

Природен процес е откако малото ќе порасне да проба да се врати и адаптира со својот животински вид.

Најважно за секое животно на крајот е да е што повеќе прилагодено на неговата дива страна и видот на кој припаѓа. 

Кои се најтешките аспекти на вашата работа?

Дење ноќе дали било +40 степени или -20 степени, дали врне град или има топлотен бран ЗОО негувателот мора да е на терен.

Често креваме и тежок товар, работата е физичка и бара многу внимание. 

А кои се најубавите страни? И зошто одново би избрале да ја работите оваа професија?

Јас секогаш одново би избрала да ја работам оваа професија, затоа што нема ништо поубаво од тоа да работиш со животни.

Луѓето можат да ти забијат нож во грб и да те повредат, но животните никогаш. 

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

С. С. | Црнобело

фото: Горан Анастасовски + приватна архива