Хари Мата Хари за CRNOBELO: „Ги сакам прошетките низ Старата скопска чаршија, Македонките имаат поглед кој не се заборава“

Како изгледаат семејните седенки кај вас дома - повеќе смеа или сериозни разговори?

Кај нас нема сериозни разговори кои траат подолго од пет минути - секогаш некој ќе каже некоја шега.

Сакаме да се смееме, да разговараме за секојдневни работи, да се присетиме на старите времиња.

Музиката некако секогаш се вовлекува, макар преку приказна, или некој да запее со чаша вино.

Дали имате навика која понекогаш ги излудува вашите најблиски?

За мене велат дека сум перфекционист и се согласувам со нив во однос на тоа.

Додека не биде сѐ онака како што сум замислил, не можам да одморам.

Некогаш тоа знае да ги излуди моите најблиски, но јас секогаш им кажувам - подобро да трае подолго, отколку да не биде како што треба.

Имате три деца, а ниту едно од нив не се занимава со музика... дали некое од нив го наследи вашиот талент, па знае да запее или засвири на семејни собири? И дали се каете што ниеден од нив не ја избра музиката?

Не, не ми е жал. Среќен сум што си го пронајдоа својот пат.

Музиката е прекрасна, но тешка - зема многу ако ѝ се предадеш потполно.

Сите тројца имаат чувство за ритам и мелодија, сакаат музика, но не почувствувале потреба да се занимаваат професионално со неа.

И тоа е сосема во ред. А јас секогаш им кажувам: „Најважно е да бидете свои“.

Што умее да ве насмее најмногу? А што може најчесно да ве изнервира?

Најмногу ме смеат едноставни работи - добар виц, ситуација од секојдневниот живот, некое дете кое искрено кажува нешто смешно.

А ме нервира неправда и кога ќе видам дека луѓето губат осет за искреност, за душа.

Сѐ друго може да се поправи, но тоа тешко.

Најавивте нов албум. Како оди изборот на песни, дали почна снимањето?

Сѐ е и понатаму во фаза на идејни парченца и делови кои треба да се состават во една голема целина.

Кај мене тоа оди така - повеќе идеи отфрлам отколку што задржувам.

Сакам сѐ да созрее за секоја песна да има причина да постои.

Полека го склопувам тој мозаик и верувам дека уште годинава ќе го објавиме првиот сингл.

Дали има песна што ви била понудена, но сте ја одбиле, а денес се каете? Или некоја што сте ја снимиле „на сила“, но на крајот станала голем хит?

Не, не постои песна која сум ја одбил, па подоцна да сум се покајал. Сѐ има свој пат и свое време.

Интересна е приказната за „Prsten i zlatni lanac“ - имавме тогаш некои несогласувања околу текстот, не бев сигурен во насоката во која треба да оди, но на крајот ја послушав интуицијата.

И таа песна стана еден од најголемите хитови во мојата кариера.

Како би сакале луѓето да ве паметат, кога еден ден ќе се повлечете од сцената?

Како што кажа големиот поет на поп и рок музиката Душко Трифуновиќ „Паметете ме по моите песни“. Мислам дека поубаво од тоа не може.

Сѐ друго поминува, а песната останува - таа е мој потпис и моја приказна.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

А. Ј. | Црнобело / фото: Приватна архива