Вероника Царчева чува две кученца од расата Јоркшир Териер: „Лара ми заспива на образ, Боно како мал ми го пиеше кафето“

Така си ја добивме ќерка му Лара за која што на почетокот не беше воошто среќен дека ја има дома. Загрижувачкиoт период во однос на тоа дали ќе ја прифати како што треба или не, не траеше баш кратко, но успеавме на крај. Денес, супер си се сложуваат и многу се грижат еден за друг.

Лара е најголемата спротивност на Боно што може да постои. Боно е смирен и е маза, сака да се гали пред сѐ, па после останатите активности. А ќерка му е темпераментна и упорна до бескрај, само играчки и трчање ѝ се во паметот.

Лара понекогаш толку многу му досаѓа на Боно, а него не му се игра баш тогаш и буквално му се качува на грб, па он си ја носи низ дома така „закачена“ на грб зашто е до толку упорна и не се симнува.

Двајцата многу сакаат снег, не можеш да ги прибереш од надвор во зима, а многу е слатко тоа што Боно секогаш ѝ дава на Лара прва да се напие вода доколку сме некаде каде што имаме само едно садче за вода. 

Во принцип се многу лесни за чување во стан. Мали се, што е многу олеснителна околност доколку немате многу место во домот и влакното им е многу специфично, скоро воопшто не се митарат, што е исто така многу важно.

Со нив сме имале безброј забавни ситуации.  И после толку години, уште успеваат секој ден со нешто ново да нѐ насмеат.

Многу се смешни наутро. Лара буквално ме чека очи да отворам легната кај мене на грб и не трепнува, случајно да не пропушти кога ќе се разбудиш. Веднаш е спремна со играчките и ти ги носи во кревет. Боно од друга страна не е воопшто „morning dog“ и само гледа како побрзо да ми ја фати перницата кога ќе станам.

Продолжува на следната страна...