Дона Неделковска, за соочувањето со анксиозноста: „Имав страв од сè, цело време бев во исчекување на нешто лошо“

Колку ова ти влијае на квалитетот на живот?

Како што кажав претходно, влијае на квалитетот на живот од аспект што кај анксиозни лица секојдневни најобични обврски претставуваат проблем.

Исто така, многу работи би биле поинакви доколку имав разговарано со стручно лице порано, сметам дека многу животни одлуки ги имам донесено во состојба на анксиозност и од комфорна зона.

И поради тоа сметам дека секој човек, без разлика дали има анксиозност или не, треба да оди на психотерапија одвреме-навреме за да си ги процесира емоциите и мислите, како што е случај на запад.

Колку често ти се случуваат силен напад на анксиозност и потреба да бидеш сама дома?

Сега веќе не ми се случува, а потреба за да бидам сама дома имам често, од причина што така полнам батерии, ама мислам дека тоа не е поврзано со анксиозност, туку карактер.

Откажуваш ли настани? Ти пречат ли луѓето во тие мигови?

Откажував порано, да. Јас лично најдобро се справувам сама со проблеми.

Цело време зборувам во минато време бидејќи како што кажав после разговор со стручно лице и соодветна терапија сето тоа е под контрола и зад мене.

Примаш ли терапија?

Не би зборувала детално за терапија, бидејќи тоа си е работа на доктори.

Можам само да кажам дека начинот на живот исто така влијае, јога помага, здрава исхрана и поминување многу време во природа.

Влијаат ли стресните настани на појава на одредени симптоми?

Стресните настани знаат да бидат тригер, особено доколку анксиозноста не е третирана.

Колку сметаш дека говорењето на темата јавно помага?

Помага, затоа што многу е полесно кога знаеш дека не си сам и единствен кој поминува низ нешто, споделената тежина е секогаш помала.

Особено за некои вакви теми за коишто не се зборува многу.

Што значи да се живее со анксиозност?

Ништо што не може да се реши.

Каква е ситуацијата кај нас, колку во Македонија уште е табу-тема да се говори за менталните болести?

Мислам дека во последно време преку социјалните мрежи се подига свеста за менталното здравје, ама и покрај тоа пак е потценето и оставено во втор план и позадина, така што треба да се зборува многу почесто и транспарентно.

Што би им порачала на другите што се соочуваат со ваква состојба?

Прво и основно е да си побараат помош, а после втор чекор е работа на себе и промена на животните навики.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Симона Симионова | Црнобело