„Син ми лапнал два магнета, завршивме на ургентно – која беше опасноста?“

Но, докторите проценија дека магнетите се доволно мали и слаби, а синчето немаше никакви симптоми, па заклучија дека треба само да чекаме и да проверуваме во столицата дали ќе излезат.

Ако не излезеа за неколку дена, ќе размислувавме за други опции.

И потоа, на третиот ден, додека бевме на одмор и вечеравме во еден локал, синчето најави дека треба да оди во тоалет.

Побаравме ракавици од ресторанот, ја исклучив водата на тоалетот и... ТИНК!

Буквално ги слушнав магнетите како удираат на дното од WC-школката. Сите славевме со ванила сладолед.

Извинете за графичкиот крај на приказната, ама знаете што? Родителството е графичко. Не е за оние со слабо срце.

И кога синот ти ќе исфрли магнети – ти се слави и ти се вика на глас од највисок рид!

Да, сега веќе ги фрливме тие супер забавни сензорни магнети.

Најверојатно добра одлука – барем додека сите деца не пораснат доволно за да не ставаат сè и сешто во уста“.

С. С. | Црнобело