Поучната приказна за Војдан и неговите родители е моќна порака за сите

Родителите на Војдан секоја година за време на летниот распуст го носеле кај баба му и дедо му и наредниот ден се враќале назад.

Но, еден ден момчето им кажало на родителите:

„Сега сум веќе голем – што велите годинава сам да отпатувам кај баба и дедо?“

Родителите по кратка дискусија се согласиле.

Потоа, стоеле на перонот му мавтале и му ги давале последните совети.

Момчето си мислело: „Знам, 100 пати ми кажавте...“

Пред самото поаѓање татко му го прегрнал и му шепнал:

„Сине мој, ако изненадно се почувствуваш лошо и исплашено – ова е за тебе...“ И му ставил нешто во џебот.

Момчето тргнало и за првпат во животот седело само во возот, без родителите.

Војдан набљудувал преку прозорецот, непознати луѓе се туркале, правеле врева, влегувале и излегувале од купето, кондуктерот го прашал дали е сам...

Дури му се причинило дека еден човек тажно го гледа.

Тогаш момчето се почувствувало непријатно, дури и почнало да се плаши.

Така се стуткало во седиштето и солзи му протекле од очите.

Во тој миг се сетило дека татко му му ставил нешто во џебот.

Со растресена рака ја пронашло стутканата хартија во џебот и прочитало: „Сине мој, јас сум во последниот вагон од возот“.

Поука:

Така е тоа во животот, мора да ги пуштиме своите деца и да им веруваме, но засекогаш да бидеме тука некаде во последниот вагон, доколку им притребаме, да го знаат тоа и да не се плашат.

Извор / фото: depositphotos.com