Понекогаш не постои пократок пат, светлина на крајот од тунелот...

Понекогаш работите не можат да се поправат.

Понекогаш не постои пократок пат или светлина крајот од тунелот.

Некогаш мораме да се соочиме со грижата на совест, каењето, болката, работите кои сме ги загубиле, одбивањето кое сме го искусиле... и ништо не може да ги промени овие работи.

Верував дека работите на крајот од приказната секогаш завршуваат добро, дека на крајот од денот сè ќе биде во ред. Но, сфатив дека не постои „среќен крај“. Мораме да се соочиме со фактот дека и негативните работи знаат да бидат убави. Лошите искуства ни покажуваат дека болката, колку и да е неподнослива, претставува богатство.

Богатство е затоа што не потсетува дека сме способни за голема љубов, интензивна страст и големи соништа. Не потсетува дека и покрај болката од минатото, продолжуваме да живееме, да ги изразуваме емоциите и да сонуваме. Дека не треба да се откажуваме.

Па, голем дел од нас одново го цртаат својот иден живот со нови, појасни линии кои на почетокот изгледаат како нејасни чкртаници.

Таков е животот.

Всушност треба да се гордееме од прекинатите линии, од чкртаниците, од нашите уметнички дела. Тоа значи дека сме подготвени да погрешиме. Подготвени да го живееме животот со полно срце и широко отворени раце.

Вистинскиот успех во животот е да го исчистите пепелот од срцето, да ги изгорите остатоците од болката, да ги фрлите кон силниот ветер и да се трансформирате во прекрасен феникс.

Моментално живеам со скршените парчиња од мојот живот, знаејќи дека многу работи не можат да се поправат, но знам дека тие скршени парчиња можам да ги склопам одново и да ги трансформирам во нешто ново.

Благодарна сум што сум имала можност да го отворам моето срце и да загубам сè. Живеам полна со надеж за иднината – се чувствувам посилна, помудра и автентична во мојата сопствена кожа од било кога.

Ако моментално се чувствувате како целиот свет да ви се скршил, земете длабок здив, ослободете се од потребата да продолжите да се обидувате да ги склопите скршените парчиња. Обидете се да ја откриете целта на моменталната ситуација.

Бидете трпеливи со себе.

Исплачете се.

Прифатете се.

Простете си или побарајте прошка од другите.

Дишете длабоко. Чувствувајте го светот околу вас. Издишете.

Верувајте во иднината. Заборавете на минатото. Дозволете соништата да се ослободат.

И никогаш не заборавајте – надежта треба последна да ви умре.

Постои секое невреме постои нов изгрев на сонцето...

Н. Г. | Црнобело