4 вистини зошто всушност сите сме несреќни

Прво и најважно, мора да сфатиме дека сме несреќни, за да можеме да станеме посреќни.

4-vistini-zosto-vsusnost-site-sme-nesrekjni-001.jpg

Ако постојано се тешиме со лаги и изговори, никогаш нема да ја почувствуваме среќата.

А, овие 4 вистини ќе ви ги отворат очите зошто сите постојано сме несреќни:

Првата вистина е – Несреќата е насекаде околу нас. Се раѓаме плачејќи, а потоа како што старееме, тој плач станува сè потивок. Почнуваме да ги потиснуваме солзите и емоциите, дури и за сериозни и големи загуби, болести, тажни моменти...

Втората вистина е – Упорно се врзуваме за минливи работи, иако знаеме дека се минливи. Сакаме работи кои нема да траат долго, кои ќе си заминат или исчезнат по неколку недели, месеци, години. Се врзуваме за предмети.

Третата вистина е – Не сме свесни дека патењето може да го прекинеме. Ако патењето е каменот кој упорно го носиме и ни тежи, а немаме никаква корист од него, не се решаваме да го спуштиме каменот, бидејќи тој веќе станал дел од нас и од нашето мислење дека едноставно „така треба.“ Најголем проблем е идентификацијата на тој камен (проблем.)

Четвртата вистина е – Патот кој нè ослободува е полн со патење, тага и несреќа. Она што останува потоа е мир и спокој. Тој пат не е мистериозен, но е тежок. Секој чекор е објаснет и секој чекор нè води поблиску до целта. Но, проблемот настанува кога првиот чекор е всушност патењето. Тоа е првата универзална вистина на која ретко кој човек се согласува да ја преживее.

M. Д. | Црнобело

Би можело да ве интересира:

Моќна поука која секој татко треба да му ја каже на својот син (како се цени жена) Си биле татко и син и тргнале по сладолед, но на патот дотаму таткото го научил ...
Откако станав мајка, многу работи ми се пеколно тешки, но никогаш повеќе не сум се смеела до солзи Откако станав мајка добив таков огромен товар на неочекувани обврски и незамисли...
„Некогаш го сакавме снегот. Едвај чекавме да падне. Правевме снешковци, имавме санки“ Некогаш го сакавме снегот. Едвај чекавме да падне. Правевме снешковци, имавме са...
„Син ми инаку прозборе на 10 месеци“ - Во ред мамичке, гледам, сега личи на иден претседател на држа... „Леле Лука мој вака, леле Лена моја онака“... Деца се, не сакам да коментирам, н...
Носталгија што ќе ја разберат децата од ‘90-тите - бркавме пеперутки не лајкови, омилената песна ја ... Не моравме да имаме сè за да бидеме среќни. Родителите ќе ни купеа една играчка ...
„Некултурата на мајка во Градски парк ме разочара - Скопје мое, каде погрешивме?“ Одејќи утрово накај работа, се разминав со млада мајка која туркаше насмеано дев...

Најчитани неделава

sonovnik-sidebar.jpg