Големи луѓе, а мали карактери – иронијата на денешницата

Големи луѓе, а мали карактери. Огромни и „фенси“ куќи на три ката, а мали семејства и распарчени домови. Толку многу удобности што животот ни ги пружи, а толку малку волја за сè.

Високи згради, а „ниски“ размислувања. Отворени патишта за секаде, а ограничени погледи. Многу дипломи и мастери, а сѐ помалку знаење и смисла. Сè повеќе експерти, а уште повеќе проблеми за решавање. Напредната медицина, а сè повеќе болни.

Трошиме бесмислено, возиме неодговорно, забораваме да се смееме доволно, многу брзо „избувнуваме“ и се разгневуваме, седиме до доцна, стануваме мамурни и без волја за живот.

Го претрчуваме животот, наместо да растеме низ него и со него.

Ги зголемивме вредностите на материјалните работи, а ја спуштивме цената на моралните вредности. Знаеме како да живееме удобно, но не и како да го живееме животот. Ги наредивме само празни години една до друга, наместо да создадеме богат живот.

Изградивме поголеми работи, но не и подобри. Пробуваме да го исчистиме воздухот, а си ја загадивме душата. Планираме сè повеќе, а исполнуваме и дејствуваме сè помалку. Брзаме и претрчуваме низ сите обврски, наместо да ги правиме со љубов и задоволство.

Генерација на наметнати стандарди за убавина и „испрани мозоци“. Денови на врски без обврски, „запуштена“ моралност, луѓе без човечност и таблети за смирување и расположение.

Се качивме на месечината, а сè уште си го немаме пронајдено и истражено патот до духовното спокојство. Сѐ помалку читаме, а уште помалку учиме. Телефоните ни се „залепија“ за рацете и не ни дозволуваат да погледнеме подалеку од перспективата која тие ни ја нудат.

А, додека се освестиме за сето ова, веќе е премногу доцна. Обично луѓето живеат два живота. Првиот, оној кој го земаат здраво за готово, кој го претрчуваат и не го вреднуваат доволно, и оној, вториот, кој започнува во моментот кога ќе се свестиме дека навистина живееме само еднаш.

Затоа смејте се повеќе, сакајте, простувајте и кажувајте „те сакам“ на оние кои ви значат. Споделувајте бакнежи и прегратки, затоа што не чинат ни скршена пара, а се повредни од што било.

Ценете ги сите луѓе околу вас и бидете љубезни, затоа што секој се бори со некоја своја приказна и затоа што колку и да звучи нефер, тие нема засекогаш да бидат до вас. Одвојте време за разговор, за многу разговор и споделувајте ги мислите кои ви поминуваат низ глава.

Научете да живеете, вистински да живеете, пред да биде навистина доцна и да се каете што не сте се освестиле порано.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Т. Ѓ. | Црнобело