Правела украси од кожата на затворениците - Која е Илсе Кох, најозлогласената чуварка во нацистички логор?

Неретко нарекувана „вештерката од Бухенвалд“, Илсе Кох била позната по нејзините постапки кои ги претставувале најголемите длабочини на човечката злоба, оставајќи неизбришлива дамка во историјата. Таа работела како чувар во нацистички логор и свирепо се изживувала над затворениците.

За време на мрачното и ужасно владеење на нацистичка Германија, светот бил сведок на неискажливи дела на суровост и разврат. Меѓу многуте лица одговорни за извршување на овие грозоморни злосторства била Илсе Кох, жена чие име станало синоним за садизам и бруталност.

Родена на 22 септември 1906 година во Дрезден, Германија, Илсе Кох пораснала во релативно нормално семејство. Таа била добро воспитана од нејзините родители, а нејзиниот татко работел како надзорник во фабрика.

Во нејзината младост, таа се приклучила на нацистичката група Хитлерова младина, која ги поставила темелите за нејзината подоцнежна вклученост во Нацистичката партија.

Во 1936 година, таа се омажила за Карл Ото Кох, офицер кој на крајот станал командант на концентрационите логори Заксенхаузен и Бухенвалд.

Додека позицијата на нејзиниот сопруг ѝ обезбедила на Илсе Кох пристап до моќ и авторитет, нејзината садистичка природа е причината за нејзината озлогласеност.

Едно од најстрашните обвинувања против неа е употребата на човечка кожа за изработка на разни лични предмети, вклучувајќи абажури, ракавици и други украси.

Илсе била обвинета дека за оваа намена наредувала да се убиваат тетовирани затвореници, а потоа им ги отстранувала деловите од кожа со тетоважи и ги чувала.

По војната, во логорот биле најдени предмети од човечка кожа, но немало силна поврзаност помеѓу нив и Илсе.

Иако нејзината вмешаност во создавањето на овие предмети останува спорна, сведоштвата на преживеаните даваат ужасна слика за постапките на Илсе Кох.

Според поранешни затвореници во логорот, Илсе ја злоупотребувала својата моќ и ги принудувала затворениците на работа до смрт. Наводно, имало и случаи каде што ги претерувала до смрт.

Дејствијата на Илсе Кох можеби не биле претставници на Нацистичката партија како целина, но дефинитивно биле индивидуален израз на садизам во пошироката рамка на холокаустот.

Во 1943 година, таа и нејзиниот сопруг биле уапсени под обвинение за проневера и други кривични дела. Карл Ото Кох бил осуден на смрт и погубен, додека Илсе била осудена на доживотен затвор.

Меѓутоа, нејзиниот случај повторно добил внимание во 1950-тите за време на судењето во Франкфурт, каде што се соочила со дополнителни обвиненија поврзани со нејзините садистички чинови.

На крајот била прогласена за виновна за поттикнување убиство и уште еднаш била осудена на доживотен затвор.

Илсе Кох извршила самоубиство во својата затворска ќелија на 1 септември 1967 година. 

Пред смртта, таа имала сериозни проблеми со менталното здравје – халуцинирала и била убедена дека во затворската ќелија ќе биде нападната од затворениците од логорот.

Илсе напишала и писмо до нејзиниот син пред да си го одземе животот:

„Нема друг начин. За мене смртта е единственото ослободување“.

M. Г. | Црнобело