Што е епигенетика и дали гените ја одредуваат нашата судбина?

Веројатно многу пати сте размислувале за тоа дали нашата судбина е предодредена од нашето генетско наследство. Дали е? Епигенетиката, релативно млада научна област на генетиката, може да ни помогне да го најдеме одговорот на ова прашање.

Што е епигенетика и дали гените можат да ја одредат нашата судбина?

Буквалниот превод на епигенетика е: она што лежи зад или надвор од генот, како основна биолошка единица на наследување, сместена во јадрото на клетката.

Секој од нас прима од нашите родители генетско наследство, кое содржи упатства и информации што нè создаваат и нè прават она што сме.

Името епигенетика за прв пат го спомнува биологот Конрад Хал Вадингтон во 1942 година. Идејата дека човечката судбина не е целосно утврдена од генетското наследство не е нова.

Сите стари традиции пренесуваат знаење за сложената природа на човекот, создадена од физичкото, енергетското, емоционалното и менталното ниво.

Згора на тоа, сите заедно влијаат на активирање на генетското наследство. Затоа е важно да се погледне човечкото суштество како целина.

Генетското наследство се активира, односно вклучува или исклучува само кога е стимулирано од внатрешно или надворешно опкружување. Со стимули, како што се интензивни емоции или мисли, генерираме сигнали кои преку рецептори влегуваат во јадрото, каде што произведуваат хемиски промени во гените.

Епигенетските сигнали се клучните прекинувачи што одлучуваат дали гените ќе се активираат или не.

На пример, кога ќе го исечеме прстот, повредените клетки испраќаат епигенетски сигнали до клетките, кои потоа се вклучуваат во производството на соодветниот протеин. Потоа се делат и создаваат нови здрави клетки на кожата.

Ако сме преокупирани со одредена емоција, сигналите што ги испраќаме до ќелијата нема да бидат доволно јасни и клетките нема да добијат соодветен стимул, а заздравувањето на раната ќе трае подолго.

Промените во гените што лицето ги стекнува во текот на животот стануваат одредени записи или информации, што се пренесуваат од родител до потомство. Ние, исто така, ги пренесуваме навиките што ги создаваме преку гените на нашите потомци.

Епигенетиката ни носи важна порака, а тоа е дека нашиот начин на живот влијае, не само на основната ориентација на сопствената судбина, туку и на она што ќе им го пренесеме на нашите потомци.

За разлика од еволутивната теорија, според која физички најсилните и преживуваат, епигенетиката нé потсетува на традиционалните вредности. Дека за здрав и квалитетен живот мора да се негува целото битие подеднакво.

Ашера | Црнобело