Зошто ни е толку тешко да се сетиме што сонувавме?

Постојат соништа кои делуваат толку живописни, толку интересни и значајни што се чини невозможно во тој момент да не ги паметиме до крајот на животот. Но во тој момент ќе станеме од креветот и што се случува? Не се сеќаваме на практично ништо што сонувавме таа ноќ.

Пред да помислите дека ова се случува поради вашата лоша меморија, имајте на ум дека нашите мозоци се одговорни за ова.

Поточно, истражувачите откриле дека кога нашето тело се смирува во подготовките за длабок сон, дел од нашиот мозок познат како хипокампус продолжува да функционира како да сме будни, а токму овој дел од мозокот е клучен за претворање на краткорочната во долгорочна меморија.

Ако, тогаш, хипокампусот е дел од нашиот мозок кој последен преминува од будната состојба во состојба на сон, тоа може да значи дека наутро последен влегува во состојба на свесност.

Ова значи дека премин од краткорочно во долгорочно памтење не работи правилно, поради што не сме во состојба да се сеќаваме што сонувавме. Ова е теорија на австралискиот невронаучник Томас Андрилон.

Тоа секако не е единствената теорија која го објаснува феноменот на заборавање на соништата, но во моментов е најактуелна.

Во секој случај, не треба да се грижите ако не сте во состојба да ги запомните вашите соништа, без оглед на тоа колку се интересни или значајни. Ова е совршено нормално и важи за сите човечки суштества.

Би било чудно да поседувате способност целосно да ги запомните своите соништа.

Ашера | Црнобело