Во минатото постоеле „живи будилници“ – тропале по прозорци со стапови за да ги разбудат работниците

„Живи будилници“ се луѓето што во 19-тиот век со долги стапови тропале на прозорците и ги буделе работниците што нарачале будење. Во тој период услугите на овие луѓе биле поевтини и посигурни отколку да се купи будилник.

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-01.jpg

Некои луѓе немаат проблем со станувањето наутро, а за некои звукот на алармот е вистински кошмар.

Денес имаме паметни телефони со аларми, во минатото популарни беа алармните часовници со радио, а некои се сеќаваат и на старите метални будилници, но, пред сите нив имало и луѓе кои заработувале така што работеле како живи будилници.

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-02.jpeg

Во 19-тиот век за време на индустриската револуција во Велика Британија будилниците сѐ уште не биле достапни за обичните работници, не биле евтини за купување, ниту пак биле прецизни, а фабриките барале вработените да доаѓаат рано на работа и да остануваат долго време на работното место.

За да го избегнат доцнењето на работа голем број вработени во фабриките ги користеле услугите на т.н. живи будилници (knocker uppers).

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-05.jpg

На почетокот ваквите „живи будилници“ рано наутро доаѓале во домот на тие што нарачале будење и тропале на влезната врата додека не ги разбудат сите во куќата, но заради поплаките од соседите, бил развиен нов поефективен метод.

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-03.jpg

Со оглед на тоа што спалните соби најчесто се наоѓале на вториот кат од куќите, живите будилници почнале да користат долги стапови со кои тропале на прозорецот само кај оние што нарачале будење.

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-07.jpg

Некои тропале само по два или трипати, а други тропале сѐ додека нарачателот не станел и не се појавел на прозорецот. Како и да е, живите будилници секој ден имале задача да разбудат околу 100 луѓе.

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-09.jpg

Нивната работа била мошне неблагодарна и тешка, се случувало наместо да добијат награда за будењето да бидат полеани со кофа вода, а за трудот заработувале само по неколку пени неделно.

За да бидат будни пред сите, живите будилници обично биле „ноќни птици“ што останувале будни по цела ноќ, а спиеле преку ден.

zhivi-budilnici-so-dolgi-stapovi-tropale-na-prozorcite-i-gi-budele-rabotnicite-vo-minatoto-12.jpg

Ова професија честопати се пренесувала од колено на колено, а постоела сѐ до 40-тите и 50-тите години на минатиот век, кога под влијание на развојот на електродистрибуцијата и подемот на будилниците оваа професија целосно замрела.

 Б. С. Б. | Црнобело

Би можело да ве интересира:

Луѓе за кои нема да погодите колку години имаат (фото) Колку години би ѝ дале на Ноне Неделковска доколку некој ви покаже фотографија и...
13 луѓе со уникатни генетски карактеристики - една бела трепка, чуден облик на бенка „Имам бенка во форма на солза идеално лоцирана под десното око“, „Можам да го св...
Позитива на денот: Фото-докази дека во светот сепак има прекрасни и добри луѓе Поради многуте лоши нешта што се случуваат, лесно е да заборавиме дека светот се...

Најчитани неделава

sonovnik-sidebar.jpg