Кумановец за тешката преселба во Норвешка: „Кога дојдов, немав пари за кревет, спиев со јакна под глава, но успеав со пот“

Работа и живот

Јас денес работам со општини и влади, развивам софтвер за градежни дозволи. Држам семинари со Microsoft за вештачка интелигенција.

Работам од дома, сам си го организирам времето и немам стрес. Тоа е живот – да бидеш свој, а не роб на систем.

И еве уште нешто – во Норвешка за прв пат ми се случи шеф да ми каже: „Многу брзо работиш, успори, правиш другите да изгледаат лошо“.

Размисли за тоа. Во Македонија ако работиш брзо, ќе те искористат уште повеќе. Тука? Тие ќе те заштитат за да не создаваш притисок врз колегите.

Безбедност и култура

Во Норвешка, можеш да прошеташ сред ноќ без проблем. Во Скопје? Во Куманово? Отворете ја само црната хроника во последните 24 часа и сè ќе ви биде јасно.

Овде има мигранти, да, ама нема такви проблеми како што ги има Германија или Франција. Законот е строг и затоа има ред.

Норвежаните? Да, ладни се. Се социјализираат само петок и сабота, кога пијат. Ама ако го зборуваш нивниот јазик – те гледаат со почит.

Кај нас? Во лице те гушкаат, зад грб те пцујат. Овде барем такво лицемерие нема.

Пари и стандард

Кај нас просечна плата во 2025 е 43.050 денари. Млекото е 55-100 денари. Во Норвешка, просек на плата после платени такси е 42.000 круни (замисли дека тоа се денари). Млеко е 20-40 круни. Што значи? Со нивна плата купуваш многу повеќе. Стандардот зборува сам.

Јас не сум супер-херој. Не сум нешто посебно. Само човек што имал храброст да ризикува, да тргне и да се изгради.

Ако сакаш успех, можеш и ти. Ама нема да го добиеш со седење дома и негативни коментари на Фејсбук. Ќе го добиеш со ризик, работа и крв, пот и солзи.

И ако пак сакате да ме мразите – слободно. Само ми потврдувате дека сум таму кај што вие никогаш нема да стигнете.

Подолу ви оставам фотки – нека зборуваат тие, нека видите како изгледа реалноста овде. Па сами споредете со Македонија и одлучете каде е подобро.

И да не ме сфатите погрешно – Македонија е прекрасна земја. Јас ја обожавам нејзината природа, планините, храната, културата. Таму ми се корените, таму сум израснал.

Но, вистината е дека народот не знае да ја зачува таа убавина. Секој гледа само за себе, секој сака на другиот да му наштети, да му го скрати патот.

А политичарите? Тие не мислат за народот. Секој од нив мисли само за свој џеб, за својата фамилија, за својата фотелја. Сите знаете дека е така, нема потреба да глумиме. Затоа и државата стои во место – затоа што луѓето што треба да ја движат напред, ја крадат одвнатре“. 

Продолжува на следната страница...