Марија Ѓурчиновска, вљубеник во природата: „Ранецот секогаш ми е спакуван, на планина сум подготвена за сè“

Детали

петок, 12 ноември 2021

Марија Ѓурчиновска од Скопје е вљубеник во природата, во планините, во спортот, тие се нераскинлив дел од неа. По професија е правник, но креативната страна во неа е насочена кон фотографијата и раскажување на своите истражувања на нашата земја.

Поразговаравме со Марија и таа за CRNOBELO.com открива моменти од нејзините авантури и зборува за љубовта кон природата...

Самата таа својата Македонија ја доживува како прекрасно парче земја кое не е доволно вреднувано, почитувано и чувано од своите граѓани.

„Пред странци Македонија ја претставувам како мала прекрасна држава, со многу природни убавини, превкусна храна и дружељубиви луѓе.

Како рај за планинари, со навистина многу планински врвови кои чекаат да бидат искачени и интересни места кои чекаат да бидат откриени“, споделува Марија.

„Летово за жал посетите на планините ни беа ограничени. Планинските пожари ни донесоа забрана за движење на планините, па бројните тури кои ги планиравме за летово ќе ги реализираме во претстојниот период.

Но, сепак ова лето имав можност да го посетам источниот дел на Македонија, прекрасната Малешевија која за жал настрада за време на пожарите. Тоа е предел кој го препорачувам на сите кои сакаат буквално да одморат душа.

Има прекрасни лесни патеки за пешачење и за возење велосипед, има интересни места за посета, мноооогу вкусна традиционална храна. Не може да одиш во тој крај, а да не го пробаш овчото сирење, мармаладите од јагоди или боровинки, медот… Сè е прекрасно!“, раскажува Марија.

Нејзините топ 5 места што секој Македонец треба да ги посети во Македонија се: Долна Лешница, Манастирот Трескавец, Корапски водопад, Пелистерските очи, изворите и водопадот на река Бабуна.

Кога станува збор за други дестинации, Албанија е една од нив што ја воодушевила Марија. Летово поминале една трекинг патека низ два национални парка во Проклетије, и нив ги опишува како Алпите на Балканот.

„Од Валбона се движевме до Национален парк Тет, а оттаму до локалните атракции, водопадот и езерцето наречено Сино око.

Ме воодушеви напредокот кој го имаат направено Албанците кога станува збор за планински туризам. Долгата трекинг патека е убаво маркирана, а на две места има дури и „планински кафулиња“ каде може да се направи пауза за кафе, вода, сок, пиво и нешто локална храна.

Селцето Тет изобилува со сместувачки капацитети, а гости има од цела Европа и подалеку“, раскажува Марија, чиј планинарски ранец секогаш е спакуван, само додава храна, вода и нешто облека.

Според неа најважната работа кога станува збор за планинарење е дека секој треба да биде подготвен на сè.

Затоа планинарите носат толкави ранци, резервна облека, прва помош, храна и милион ситници за не дај Боже ситуации. Добрата подготовка автоматски ги решава бројните непогодни момент што можат да се случат.

„Исто многу важен аспект е следењето на временската прогноза. Практикуваме да проверуваме од повеќе извори, а на лошо време нема лезет да се оди. 

На врвот Караџица минатото лето на прогноза за можност 10% за мали врнежи дожд ни заврна град, па ставање набрзина кабаници и брзање надолу.

Се случуваат многу вакви ситуации, затоа добрата подготовка е најважна“, се надоврзува таа, која не заминува на патување без телефон, полнач и power bank.

Ако треба да организира своја сопствена тура за странски посетители би почнала со прошетка во Скопје и околината, заедно со Матка.

Потоа би следувала Шар Планина, по некоја планинарска патека со убаво место за паузите, по ова на ред е Маврово и Кораб со Бигорски манастир и Дуфскиот водопад.

Не го одминува ниту Охрид со прекрасните погледи од Галичица и Јабланица, а вели дека мора да се види и петтоигличниот бор – молика на Пелистер, а турата би ја завршила на истокот, поточно во Малешевијата.

„Секоја фотографија ми има своја приказна, буди поинакви емоции… Тоа е она што сакам да го пренесам преку фотографиите – моето доживување на нештата во тој момент“, ни открива Марија, а на многу свои фотографии е посебно горда.

Ги издвојува моментите од изгрејсонце на врвот Љуботен, секогаш ја импресионираат Нежилови стени под Солунска глава.

Многупати има одено таму и секогаш различно ги „уловува“ со комплетниот пејзаж и облаците кои таму се постојано во движење и даваат поинаква слика секоја секунда.

Периодот повторно планира да продолжи со неуморно патување низ Македонија, а посебно има желба да ги доистражи Беласица, Кожуф зашто тие делови најмалку ѝ се откриени.

Автор: Е. Х | Црнобело