Македонка Палифрова: „Ми дијагностицираа рак на 34 години, откако го родив третото дете во Тексас, но најтешките битки се за најсилните“

Што значи да се прима хемотерапија? Има ли негативни ефекти, како се справи со истите?

Хемотерапијата не ја прифатив лошо. Немам симптоми на гадење, се чувствувам нормално, но лекот за зајакнување (произведување) на имунитет ми делува многу болно.

После секоја хемотерaпија, добивам „on body injector“, што е програмиран да испушти лек 24 часа после хемотерапијата и откако почне да делува, имам многу силни болки во коските и черепот и тоа трае два до три дена постојано.

Тогаш ми е тешко да јадам, а се трудам само многу вода да внесувам во телото.

Колку медицинските лица во САД имаат поинаков пристап? Дали сè ти е покриено од државата или ти плаќаш приватно?

Тука во Америка, здравственото осигурување е клуч на лечење, па ако немаш осигурување, тешко да имаш брз достап за термин или за што било.

Ретко каде приватно плаќање без осигурување е прифатено.

Здравственото осигурување е приватно платено или бенефит од работодавател, па системот функционира на различен начин од Македонија.

Медицинските лица се постојано достапни во секое време и многу грижливо се однесуваат во сите ситуации. Не треба да познаваш никого за да си згрижен, тоа им е дел од работата.

Што ти падна најтешко во текот на целиот процес?

Најтешко во целиот процес на лечење е што не можам да бидам 100% како што бев со децата и на работното место, каде се чувствувам исполнета и продуктивна.

Но, знам дека за брзо време и тоа ќе помине, па ќе можам да се вратам на секојдневниот живот.

Најдобриот совет што ти го дадоа за процесот на лекувањето е…

Најдобриот совет за лекување што ми го дадоа да не престанам да бидам позитивна, да одмарам повеќе и да избегнувам стресни ситуации.

Што промени во начинот на живот?

Во целиот процес на лекување морав да го променам стилот на живеење, да подзастанам малку со секојдневните активности околу бизнисот и да се фокусирам повеќе на самата себе.

Порака до сите што минуваат низ истото…

Господ не би ни дал повеќе од што можеме да поднесеме. Ние сме тие избрани, храбри да се избориме, да имаме доживотни приказни за раскажување, да мотивираме и други кои мислат дека не можат да се справат со таква кобна болест на денешницава.

Останете позитивни и храбри, ќе помине и тој тежок пат, лоши и страшни спомени… Ќе биде подобро од порано.

Прочитајте и Македонка од Струмица со сопругот има 7 градинки во САД: „Почетокот беше многу тежок, си го сакам родното место, но не би се вратила таму“

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Симона Симионова | Црнобело