Kaja Милошевска (26) за ретинопатијата: „Први проблеми со видот имав на 6 години, тешко се движам во темнина“

Детали

вторник, 17 февруари 2026

„Моите родители забележале уште кога сум била на 6-годишна возраст. Првично на фотографија дека се случува нешто со моето око, па решиле да ме однесат на офталмолог каде што ми беа дадени очила. Но, и покрај очилата често знаев да бутнам нешто, да се удрам или да опипувам простор за да пронајдам некаков предмет. Најтешко ми е кога се движам сама навечер и најчесто секогаш имам некој со мене за да ми помогне, дали е тоа семејството, партнерот или друштвото“, вели Каја Милошевска (26) од Скопје.

Каја Милошевска (26) од Скопје има завршено средно музичко и е дипломиран психолог на Универзитетот Американ Колеџ.

Таа живее со дијагнозата ретинитис пигментоза. Санува збор за наследна дегенеративна болест на мрежницата (ретината) на окото. Името „ретинитис“ сугерира воспаление, но реално нема воспаление, туку постепено пропаѓање на фоторецепторите.

Моментално не постои лек што може целосно да ја излечи болеста, но постојат третмани и истражувања што можат да ја забават прогресијата или да ја подобрат функционалната видна способност во одредени случаи.

Каја споделува детали за својата приказна за CRNOBELO.com:

Како дозна дека имаш ретинопатија? Дали беше случајно откриено на очен преглед или поради некои симптоми?

Моите родители забележале уште кога сум била на 6-годишна возраст. Првично на фотографија дека се случува нешто со моето око, па решиле да ме однесат на офталмолог каде што ми беа дадени очила.

На фотографијата забележале дека немам црнка, односно зеница, и имам страбизам.

Но, и покрај очилата често знаев да бутнам нешто, да се удрам или да опипувам простор за да пронајдам некаков предмет.

Како се чувствуваше кога првпат слушна за болеста и се знае ли кои се причините за појава?

Бев премногу мала за да знам што е тоа Ретинитис пигментоса и со какви предизвици ќе се соочувам во мојата иднина. Само тој период знаев дека очилата треба да ги носам.

Ретинитис пигментосата е генетско очно заболување, моите родители се носители на тој ген со што јас го имам наследено од двајцата, а брат ми само од едниот родител и затоа нема никакви тешкотии и проблеми со видот.

Доброто нешто во целиот тој процес е што мојот ген е рецесивен и не е пренослив на моето потомство, но може да се појави на некое идно поколение.

Како ти влијае ретинопатијата во секојдневието?

Често знам да речам дека многу работи кои сум ги правела додека сум била мала како возење на велосипед или играње со топка, денес не можам.

Многу ми е отежнато движењето во темнина, знам да го пропуштам и автобусот бидејќи не можам да го видам бројот затоа што на повеќето автобуси броевите им се обележани со пенкало, а често знам и да се удрам или сопнам од нешто, дали е тоа надвор или дома.

Во секојдневието си наоѓам начин како да си ги олеснам некои од тие работи.

Кога првпат забележа дека ноќниот вид ти се влошува?

Тоа беше уште во основно училиште, кога бев на роденден и знам дека се сопнав и паднав бидејќи не го воочив предметот, а и секако кога ќе ми паднеше нешто.

Дали има ситуации што ти се особено тешки навечер? Што ти помага најмногу кога си надвор навечер?

Најтешко ми е кога се движам сама навечер. Но, најчесто секогаш имам некој со мене за да ми помогне, дали е тоа семејството, партнерот или друштвото.

Со текот на време си научив и доста алатки кои ми помагаат во вечерното движење а, тоа е мојата камера на мобилниот телефон.

Продолжува на следната страница...