Kaja Милошевска (26) за ретинопатијата: „Први проблеми со видот имав на 6 години, тешко се движам во темнина“

Дали има работи што другите не ги забележуваат, а за тебе се предизвик?

Најголем предизвик за мене е запознавањето на нови луѓе, односно ракувањето.

Во одредени моменти знам да пристигнам и многу порано од другите со цел да се поздравам со сите и да се адаптирам на просторот.

Малкумина го знаат, а и го имаат забележано тоа.

Како се снаоѓаш во непознати простори со слабо осветлување?

Доколку сум сама, знам да си ја вклучам камерата на телефонот и да го осветлам просторот околу мене за да запаметам кој предмет каде е или како е поставен/организиран просторот.

Како што споменав често подранувам и секогаш сум прва поради таа причина.

Каде се имаш лекувано досега, во кои држави и дали имало напредок?

Првпат на лекување заминав во Ванкувер, Канада, тоа беше 2011 година со моите родители.

Одев на секои 3 месеци, но поради финансии подоцна одев барем еднаш годишно.

За време на пандемијата, за жал, немав можност да заминам во Канада, па најдовме клиника во Данска која ми помогна да го одржам видот колку што можам, бидејќи многу време треба за чекор напред, а лесно може да се врати на почетно ниво.

После 6 години, кај истиот доктор од Ванкувер, во 2025 година, бев во Шангај, Кина и искрено се  надевам дека ќе можам да го посетувам барем еднаш годишно.

Терапиите од докторот Yu се доста ефикасни, бидејќи јас кај него кога отидов првпат во 2011 година после третата терапија ги тргнав моите диоптерски очила, имав значително подобрување во периферниот вид и значително подобро ноќно гледање.

Покрај терапиите во Кина, го одржувам видот и во Скопје, исто со алтернативна медицина.

Покрај терапиите, внесувам витамини и правам вежби за очи.

Како се справуваш психички со ова?

Никогаш не дозволија моите родители, а ни јас самата да имам каков било психички проблем.

Сум излегувала и сè уште излегувам и покрај предизвиците, сум била самостојна и истрајн,а бидејќи на 15 години сама заминав во Канада.

И да, често зборувам и споделувам за тоа како се чувствувам и какви проблеми имам со моите сакани. Споделениот проблем е половина решен.

Се мотивирам сама бидејќи знам колку можам.

Што би сакала луѓето подобро да разберат за твојата состојба? Дали ти пречи кога луѓето се обидуваат да помогнат или ти годи?

Тоа е меч со две острици, јас би рекла доколку некој воочи од минувачите само нека понуди помош бидејќи често знаеме да речеме за одредени ситуации дека можеме и сами.

Не секогаш прифаќам, но знам да побарам доколку ми е потребна помош.

Има ли нешто што научи за себе поради ова искуство?

О, да и тоа како.

Научив да се ценам себеси и да ги уважувам моите квалитети и способности. Научив да помагам и да се грижам за другите околу мене и научив да бидам силна, храбра и борбена за сè што доаѓа.

Што би им порачала на други луѓе со слични проблеми? Познаваш ли други лица од Македонија со оваа дијагноза?

Среќна сум што после отворањето на профилот @RP_Vision_Hub ми се обратија прекрасни луѓе кои се соочуваат со ист или сличен проблем.

Верувам дека медицината оди напред и дека ќе дојдеме до решение или олеснување на самиот проблем.

Сакам да им порачам да не се откажуваат, да живеат и да се борат, бидејќи знам дека за секој од нас секој ден е нов предизвик.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Симона Симионова | Црнобело