Сара Александровска: „Македонската жена е самостојна, силна и способна да ја следи вистината“

Детали

четврток, 30 мај 2019

Кога на својата шеста година за првпат ја слушнала „O fortuna“ од Карл Орф, Сара Александровска (23) од Куманово, студент на факултет по филмска режија, го почувствувала повикот на музиката. 

На своите 12 години почнува да свири гитара, а потоа се префрла на клавир. Инспирирана од класика и скандинавски метал на 15 годишна возраст почнува и да компонира.

Навлегувањето во неофолкот го доживува преку бендот Warduna, a создавањето на „Авелина“ и синглот „Извор“ произлегло благодарение на песната „Во наше село“ од „Синтезис“ за која Сара смета дека е една од највозвишените и духовно двитателни дела создадени на планетата.

„На песната работев 4 месеци, а ја искомпонирав за многу кратко време, зошто самата песна е изворна и проточна, со тоа сакам да кажам дека не ја обмислував туку само ја пуштив да помине.

Фактот дека во Македонија да најдеш продуцент кој едноставно сака да создава и да биде дел од уметност е скоро невозможно (со исклучок на поединци кои сигурно ги има), затоа се решив сама да научам продукција и да си набавам опрема и тоа и го сторив, затоа што мислам дека на музиката ѝ служам. За мене музиката е сила и средство за подигање на свесноста и омекнување на духот.

Јас на таа сила ќе бидам вечен поданик. И наспроти сите обиди музиката да се направи само едно средство за забава и катализатор на ниски страсти, ете, уште постојат такви што ќе настојуваат музиката да се врати во својата вистинска и најблагородна форма која е инспирирана од чувства, а не од мозочни импулси“, раскажува Сара Александровска.

За неа, песната „Извор“ претставува плод на една долгогодишна димензија кога го окупирала нејзиниот дух. А тоа е конечно помирение на сите жени и нивното зближување, подигнување на свесноста на жената како духовен спроводник и враќање на архетипот на свештеничката, која е долго под нозете на патријархалната духовност спроведена уште од дамнешниот Рим.

„Македонија е баш погодно подрачје за вакво движење бидејќи тука пред покрстување жена свештеник била задолжена за духовниот живот на луѓето. Затоа и имаме споменик од Пајонската Свештеничка во Центар.

Традицијата и боите на македонското подрачје во песната и спотот се запазени баш поради мојата голема љубов кон различноста на традициите во целиот свет, секој народ е едно делче од сложувалката на светот и има да раскаже своја приказна, па како ќе го сакаш целиот свет ако не појдеш од својата традиција и народ“, додава Сара Александровска, која песната ја посветила на целиот македонски народ, а најмногу на оние будни птици низ тивки реки, на онаа група на луѓе кои не заборавиле да летаат и покрај сите обиди да им се исечат крилјата.

„Сметам дека секоја жена што е Македонка ќе ја прими песната како нејзина и тоа ќе биде и нејзиниот глас, а кога го велам Македонка не мислам на гени или на земја во која живееш, мислам на една состојба и чувство.

Според мене македонската жена е самостојна, силна жена со милостив и благороден дух, способна да води и способна да следи вистина. Но исто така сметам дека песната е многу битна и за мажите, просто од причина дека жена е таа што на овие простори се грижи за машкото дете, и ако жените не се облагородени од уметност и милост тогаш какви мажи очекуваме да имаме во општеството?“, завршува Сара.

Автор: Евгениј Хоуп | Црнобело