Ивет (30) од Скопје: „Син ми имаше 6 месеци, бев без работа и од машината за шиење на мајка ми добив идеја за свој бизнис“

Првите неуспешни кукли ги чувам и денес. Стојат на полица кај сестра ми во соба и сведочат за мојата упорност кога нешто навистина сакам да успее.

Кога ја зедов во раце првата Caroline кукла, која го носи името Madeline, бев пресреќна. Се чувствував како повторно да имам 5 години. Таа детска радост ја чувствувам и денес, секогаш кога ќе завршам со изработка на кукла.

И оттука почнува оваа моја бајковита приказна. Моделите се нижеа еден по друг, мојата инспирација наоѓаше секогаш различни извори – моментална сезона, некоја емоција или расположение, самите материјали со кои работам.

Секоја кукличка си има свое име. Бидејќи и моето име е француско, решив и на голем дел од кукличките да им ставам француски имиња, како Madeline, Margo, Mary, Adeline, Amélie, Camille, Fleur, Odette, Veronique.

Освен веќепостоечките модели кои клиентите може да ги порачаат, во многу пригоди сум изработувала и кукли по нарачка – на пример, да наликува на девојчето за кое е наменета, или да биде комбинација од два модели.

Јас сум голем љубител на кукли, но и генерално на играчки кои можат да му помогнат на детето да ги искаже своите емоции.

Играта со кукли е многу добар начин да се развие емпатија и да се дознаат емоциите и чувствата на децата. Преку играта со кукли, децата најпрво комуницираат гласно, а потоа ги интернализираат туѓите пораки и чувства. Ова е многу важен момент за развивање на социјална и емоционална интелигенција.

Освен тоа, бидејќи децата играат на глас, преку играта со кукли детето често ги имитира ситуациите од секојдневниот живот, па родителот може многу да дознае за тоа што детето видело, слушнало, почувствувало во текот на денот.  

Продолжува на следната страна...