Ведрана Рудан, за случка на онкологија: „Сите пациенти ја бараат мајка си, Бог поретко, таткото никогаш“

Детали

среда, 19 март 2025

Ведрана Рудан се бори со ракот и често престојува на онкологија, па напиша: „Направив анкета меѓу медицинските сестри: „Кого пациентите, кога им е најтешко, најчесто повикуваат?“ „Мајка си, поретко Бог. Ма, главно мајка си.“ „Татко никогаш?“ „Никогаш.“

Хрватската писателка Ведрана Рудан, во свој стил, преку текст на својот блог, соопшти дека боледува од рак во мај 2024.

Нејзината битка уште трае, а болничките ходници понекогаш ја инспирираат со сите реални приказни таму.

Овој пат таа напиша текст на тема „Мајки“ од својот престој на онкологија. Поентата на нејзиниот текст е дека кога луѓето се во болка или дури и на смртна постела секогаш ја повикуваат мајка си, а речиси никогаш својот татко.

Ведрана Рудан минува низ многу стресен период поради борбата со ракот на жолчните канали, но со талентот за пишување трогнува и во најтешкото.

Нејзиниот текст гласи:

„Спиев во болнички кревет, требаше да ме успие таблетата за смирување, но ме разбудија женски крици: „МАМОООООО…“.

Се надевав дека е ноќен кошмар, но не беше. Жена, умирајќи, ја повикуваше мајка си.

Ги ставив слушалките на уши и слушнав како Јасна Злокиќ пее: „Јас сум скитница, не ме држи место…“. Мојата омилена песна, иако никогаш повеќе нема да скитам.

Подоцна, сестрите ми рекоа дека не умирала, само ѝ било „многу тешко“. Постара жена.

Направив анкета меѓу сестрите кои со години работат на онкологијата во Риека. „Кого пациентите, кога им е најтешко, најчесто повикуваат?“

„Мајка си, поретко Бог. Ма, главно мајка си.“
„Татко никогаш?“
„Никогаш.“

Тоа ме врати во минатото. Бев во четириесеттите кога мајка ми почна секојдневно да ми се јавува. Речиси секој ден. Нејзините повици страшно ми одеа на нерви.

„Зошто не се јавуваш?“
„Мамо, се слушнавме вчера“.
„Не сме се чуле со денови, никогаш не се јавуваш, секогаш јас морам да те барам…“
„Не мораш да ме бараш…“
„Кога не те слушам, мислам дека ти се случило нешто“.
„Што може да ми се случи? Работам како коњ, кога ќе дојдам дома – деца, маж… не го разбираш модерниот живот“.

„Стара сум, сакам да ти го чујам гласот. Денес повторно имам проблеми со столицата…“

О, не, о, не, о, не…
„Морам да прекинам, шефот ме вика, ќе ти се јавам подоцна“.

Продолжува на следната страница...