Поучна приказна - Дете и песок

На мека песочна плажа едно 4 годишно детенце си играло со своите кофички. Со сериозен израз на лицето, ги вкопувало рацете во песок и ја полнело својата кофичка.

Ова го правело долго време и постојано се разочарувало зошто песокта му испаѓа од стиснатите дланки. Колку посилно стискал со шаката, толку повеќе песок се истурала меѓу неговите прстиња, а помалку стигнувала до кофичката.

Не би му помогнала ни сета насобрана лутина, ако не се сетило да ги претвори дланките во лопатки, па со отворени шаки успеало да собере многу повеќе песок отколку со стиснати.

Поуката до која дошло ова дете, е поука за животот.

Животот е како песок. Многу повеќе опстанува на отворени дланки, отколку во стиснати шаки. Кога сакаме да го сочуваме за себе, егоистично ги притискаме дланките, а тој токму тогаш почнува да тече и бега од нашиот стисок и раката останува празна.

Само кога го примаме животот со раширени раце и го споделуваме со драгите личности околу нас, само тогаш живееме правилно. Ако живеете на овој начин, сигурно сте си осигурале поголемо потомство отколку што има песок на морскиот брег.