Кога во животот имаш сè, а не си свесен за тоа...

Седев со сопругот во кафуле и пиевме кафе. Тој беше млад и прекрасен и јас го обожавав.

На мене имав еден стар капут кој ми го расипуваше животот.

Патев од комплекс на пониска вредност и го мразев тоа палто кое воопшто не грееше, а оддаваше слика на една скромна, недотерана жена.

Кафулето беше евтино, кафето без вкус.

Јас сонував дека еден ден ќе пиеме кафе во пристоен ресторан, а јас ќе бидам елегантно облечена.

Мојот сопруг ме гледаше со сјај во очите, ме сакаше, и не знаеше што ме уништува.

Но, тој умре млад, а јас останав сама.

Потоа во мојот живот имаше многу различни кафиња и кафулиња, и многу модерни капути. Само него го немаше...

Често се сеќавам на оваа епизода, кога имав сè, а не бев свесна за тоа.

Би можело да ве интересира:

„Ние младите многу скроламе по телефоните, малку живееме, дури ни љубов не водиме“ „Трчаме по некакви Инстаграм фантазии, имаме нереални очекувања. Многу мои врсни...

Мартија Станојковиќ за CRNOBELO лексикон: „По првиот бакнеж си помислив - Еј, ова е супер“ „Најголемата беља во детството беше тоа што си ја објавив симпатијата на Фејсбук...

„Кога викам по мајка ми, не е зашто сум ѝ лута, туку се плашам што старее“ Месеци наназад, па можеби и повеќе од една година, ја набљудувам мајка ми. Додек...

„Сонце се гледаме“ - Последните зборови што ми ги кажа Тоше неколку дена пред несреќата и денес ми о... „На прес-конференција Тоше требаше да го најави концертот на 5 октомври. Доцнеше...