11 цитати на Едуардо Галеано, латиноамериканскиот книжевен џин, кои ќе ве погодат право во срцето

Едуардо Галеано (1940-2015) бил уругвајски писател и новинар, чие пишување и говорење малкумина ги оставило рамнодушни.

Етикетиран како „литературниот џин на латиноамериканската левица“, во неколку од неговите најпознати дела како „Сеќавајќи се на огнот“ од 1986 година и „Отворените вени на Латинска Америка“ од 1971 година, Едуардо ги поттикнувал читателите на размислувања за светот, религијата, фудбалот, љубовта и уште многу други егзистенцијални теми.

Прочитајте ги неговите 11 најдобри цитати кои ќе ве погодат директно во срцето:

„Живееме во свет во којшто погребите се поважни од покојникот, каде што свадбите се поважни од љубовта, во којшто изгледот е поважен од паметот.

„Ако сум паднал, тоа е затоа што одев. И вреди да се чекори, дури и ако паднеш“.

„Љубовта е понижувачка бидејќи се извршува вертикално и одозгора; солидарноста е хоризонтална и подразбира заемна почит“.

„Гладот влијае врз стравот. Стравот од тишина ги пробива улиците. Стравот се заканува: Ако љубиш, ќе имаш сида. Ако пушиш, ќе имаш рак. Ако дишеш, ќе вдишеш загаден воздух“.

„Единствениот начин да не се повтори историјата е да ја чувате во живот“.

„Живееме во свет во којшто погребите се поважни од починатите, каде што свадбите се поважни од љубовта, каде што изгледот е поважен од умот. Живееме во култура на пакување што ја презира содржината“.

„Само будалите веруваат дека тишината е празнина, таа никогаш не е празнина. Понекогаш најдобриот начин за комуникација е токму тишината“.

„Насилството предизвикува насилство, како што знаеме; но исто така генерира профит за индустријата на насилство, која го продава како спектакл и станува предмет на потрошувачка“.

- Постои таканаречена меѓународна заедница? Дали е тоа нешто повеќе од клубот на трговците, банкарите и војниците? Дали тоа е нешто повеќе од уметничко име што САД го даваат кога играат?

„Многубројни се оние што се осудени на глад за леб, а уште побројни се оние осудени на глад за прегратки“.

„Мојот најголем страв е дека сите ние патиме од заборав. Пишувам со цел да го закрепнам паметењето на луѓето, кое е во опасност да биде уништено“.

„Најмоќните институции, ММФ и Светската банка, водат три или четири држави. Останатите гледаат. Светот е организиран според воената економија и културата на војната“.

„Сè поважен е резултатот, а сè помалку важни вештините. Резултатот стана непријател на ризикот и авантурата. Се игра за да се заработи и да не се изгуби, а не за да се ужива во радоста поради давање радост. Од година на година, фудбалот се лади, а водата наместо крвта во вените, гарантира успех“.

(О)Милена | Црнобело