Психички проблеми, космичка радијација – 9 причини зошто животот на астронаутите е далеку од забавен

Вселенските тоалети се далеку од практични, а изолацијата додека трае мисијата на Вселенската станица неретко е причина за појава на депресија и анксиозност кај астронаутите.

Сите барем еднаш сме посакале да станеме астронаути и да ја истражуваме вселената. Иако сме далеку од вселенски летала како во Star Wars со кои можеме да одиме од една до друга планета, астрономијата забележа толкав напредок изминативе неколку децении, што сега си имаме и вселенска станица во орбитата на Земјата.

Меѓународната вселенска станица можат да ја посетат само квалификувани личности, обично експерти од областа на инженерството, и иако ова ни се чини како работа од соништата, секој астронаут ќе ви каже дека нештата се далеку од совршени.

Животот на астронаутите не е воопшто лесен, а во продолжение погледнете 9 причини зошто:

Тренингот е особено напорен

За да стигнете до тренингот, најпрво треба да бидете одбрани од илјадници кандидати и да ги исполнувате условите на НАСА – факултетска диплома од областа на инженерството, природните науки или математика, над три години искуство во вашата област и, за крај, треба да бидете физички и психички подготвени да го поминете тренингот.

Тренингот, пак, на астронаутите е многу, многу напорен. За да се подготват за нивниот подвиг, астронаутите учат да управуваат со летала. Потоа тренираат да извршуваат разни задачи во симулирана микрогравитација, односно во огромен базен. Притоа мораат да ја носат целата опрема што би ја носеле во вселената. Астронаутите минуваат и тренинг за преживување, учат руски јазик и ги учат барем најосновните работи за управување со апаратурата на Меѓународната станица.

Гадење и повраќање

Нашите тела не се дизајнирани за микрогравитација, па неретко астронаутите се соочуваат со гадење и повраќање кога ќе отидат во вселената.

Обично тие се адаптираат на бестежинската состојба во вселената, но во првите неколку денови секогаш постои можност да повратат. Имајте на ум дека додека трае сето ова, тие се затворени во мал простор и кога ќе се случи незгода, не можат да отворат прозорец или да ја напуштат просторијата. Поради ова, во Станицата доста често има и непријатен мирис.

Ќе почне да ви се лупи кожата на стапалата

Астронаутот Тим Пик има изјавено дека едно од најгадните нешта што ги искусил во вселената е лупењето на кожата на стапалата.

Бидејќи астронаутите речиси воопшто не ги користат нозете во вселената – освен кога вежбаат – тврдата кожа од нивните стапала почнува да се лупи. Наводно, поради ова, мораат да бидат особено внимателни кога ги соблекуваат чорапите бидејќи во спротивно ќе ја наполнат кабината со парчиња излупена кожа.

Долгата изолација може да ве полуди

Мисиите на Меѓународната вселенска станица можат да траат и по неколку месеци, а кога толку долго сте затворени во мал простор со истите луѓе, можно е да почувствувате последици и по психичкото здравје.

Истовремено, астронаутите имаат малку простор за правење грешки ако не сакаат да си го загрозат животот, па само замислете го стресот со којшто се соочуваат.

Астронаутите често имаат проблеми со осаменост, депресија, анксиозност, променливо расположение, а во поретки случаи и посттрауматски стрес.

Бучавата на станицата некогаш е неподнослива

Иако во вселената владее „мртва тишина“, во Станицата и вселенските летала ситуацијата е поразлична. Бидејќи тие се опремени со секаква опрема – од вентилатори, па сè до електронски уреди кои се постојано вклучени – внатре речиси секогаш има врева.

Двајца астронаути, Бил Мекартур од НАСА и Валери Токарев од Русија, се вратија од Станицата со оштетен слух поради гласната врева.

Продолжува на следната страница...