Биле во врска, ладнокрвно убиле две жени: Злосторството на сестрите Папин за кое се зборува и 90 години подоцна

Сетрите Папин биле опседнати една со друга, неразделни, никогаш не зборувале, а нивното злосторство ги згрозува луѓето до денес. На двете нивни жртви, тие им ги ископале очите, па ги удирале додека не ги усмртиле.

Убиството кое го извршиле сестрите Папин остави крвава трага во записите на француската криминологија.

Нивното злосторство привлекло внимание на значителен број француски интелектуалци кои пишувале и правеле различни анализи за нивниот случај, кој е инспирација за многу театарски претстави и филмови.

Кристин и Леа Папин во својата младост живееле во селата околу Ле Ман во западна Франција.

Кристин била 7 години постара од својата сестра Леа, а имале и постара сестра Емилија, која била силувана од својот татко, па одлучила да стане калуѓерка.

Папин растеле во нефункционално семејство, биле сведоци на насилство и разни облици на злоупотреба.

По разводот на нивните родители, сестрите завршиле во психијатриска установа за да закрепнат од разделбата, која и двете многу ги погодила.

Двете сестри биле неразделни иако ретко зборувале, па на многумина им изгледало како да комуницираат телепатски.

Откако ја напуштиле менталната установа, Кристин и Леа успеале да се вработат како собарки во неколку домаќинства, секогаш инсистирајќи да работат во пар.

Животот во куќата на Ланселин

Во 1926 година, тие станале постојани слуги во вилата на Рене Ланселин, пензиониран адвокат кој живеел во градот Ле Ман.

Рене, неговата сопруга Леона и нивната возрасна ќерка Женевив живееле во двокатна градска куќа, додека нивната друга ќерка била мажена и живеела со сопругот.

Девојките наводно морале да работат по 14 часа, со само половина слободен ден секоја недела. Тоа се сметало за нормално работно време за куќните помошнички во тоа време.

Меѓутоа, во домаќинството Ланселин не било сè совршено бидејќи сестрите имале нетипичен однос со своите работодавци.

Ниедна од сестрите никогаш не разговарала со Рене Ланселин. Неговата сопруга им давала наредби на сестрите, и тоа само во писмена форма. 

Леона исто така била жена која барала совршенство и рутински ја проверувала хигиената користејќи бели ракавици по мебелот за да потврди дека е беспрекорно чист.

Сестрите се држеле до себе како и секогаш, молчеле и си ја работеле работата со понизност и почит.

Не покажувале интерес за надворешниот свет и слободното време го поминувале само една со друга.

На нивниот газда тоа не му пречело сè додека си ги завршувале своите обврски.

Две години работеле кај него и не се случил никаков инцидент.

На 2-ри февруари 1933 година, мајката и ќерката по пазарење требало да отидат во домот на братот на Леона, каде требало да ги дочека Рене.

Сестрите Папин не очекувале никој од семејството да дојде дома до доцните вечерни часови.

Продолжиле со своите обврски, од кои едната била да ја земат расипаната пегла од мајстор. Меѓутоа, кога ја вклучиле, пукнал осигурувач.

Одлучиле наутро да се обидат да поправат сè, со оглед на тоа дека Леона нема да се врати дома до доцна навечер.

Меѓутоа, Леона и Женевив неочекувано се вратиле дома.

Според она што Кристин подоцна го изјавила пред судиите, кога на Леона ѝ било кажано дека пеглата не работи и нема електрична енергија, таа бурно изреагирала.

Кристин тогаш ја удрила со метална ваза, што ја навело Женевив да пристапи во одбрана на мајка си, па бесната Кристина почнала да вика.

Леа веднаш се симнала од таванот и ја нападнала Леона, а Кристин ја охрабрувала: „Скрши ѝ ја главата и извади ѝ ги очите“.

Продолжува на следната страница...